“Anne, karanlıkta beni bulabilir misin?”
Annem yanıma oturup saçlarımı okşadı. “Karanlıkta göremiyorum Mafalda, yine de seni bulacağımdan eminim. Ama şimdi ışıkları kapatma zamanı, çünkü çok geç oldu.”
(...)
Anneme kendi karanlığımdan bahsettiğimi söylemedim.
O, yine de beni bulur.
“Gösteri yapmaktan hoşlanmazdın, ama kendine seçtiğin ölüm yere, zamana, yönteme karar vermeni gerektiriyordu. Onu gerçekleştirmek için, ölümü sahneye taşımak zorunda kaldın.”
“Sen çok seyrek haksız çıkardın, çünkü az konuşurdun. Az konuşurdun, çünkü az dışarı çıkardın. Çıktığında da dinler, bakardın. Artık hep haklı olacaksın, çünkü bir daha konuşmayacaksın.”