Ezel
@spartakisvedat
Herbir karakter üzerine ayrı kitap yazılır. Foma Fomiç ile Yejovikin favori karakterlerimdi. Reis yine insanın içindeki iyilik kırıntısından bahsetmiş. Bir insanın bütünüyle iyi olamayacağı gibi bütünüyle kötü olamayacağı üzerinde durmuş diğer kitaplarındaki gibi. Kitap üzerinde çokça inceleme yapılabilir fakat benim çıkarmış olduğum özel bir sonuç var. İyi bir insanın yaptığı iyilik görevdir de kötü insanın yaptığı iyilik bir lütuf gibi karşılanır toplumda. Okuyucularda 'bu adamı neden artık evden atmıyor' sorusu oluşabilir. Bunun sebebi yukarıda ifade ettiğime ek olarak iyi yürekli insanların felakete uğramış bir insana nazik davranılması gerektiği düşüncesinden ayrıca albayın en kötü kişide bile iyi bir yan vardır düşüncesi. Bonus olarak Falaley'in roman boyunca rüyasında beyaz öküz görmesi beni kahkahalara boğmuştur. İlk defa bu kitap bana bunu yaşattı. Soyadından memnun olmayan uşağa da yazık oldu :)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Beni en çok etkileyen karakter Vautrin oldu. Romanın gerçekçiliğine gerçekçilik katan bir karakter olmuş. “Karşılaştığımız büyük servetlerin sırrı unutulmuş bir cürümdür. Bu cürmün unutulmuş olması ise süratle yapılmış olmasından ileri gelir” diyerek haksız kazançlı ve kazançları bol olan insanları yerin dibine sokmuştur. Utanırlar mı, sanmam :) Balzac’ın durum draması müthiş. Böyle bir tabir yoksa şimdi ben uydurdum kullanabiliriz.
Samsa'nın dönüştüğü böceğin boyutunun tam olarak verilmemesi betimlemelerin olmaması beni zorladı. İnsanın tabiatında bencillik olduğunu ve sizi her ne olursa olsun seveceğini düşündüğünüz ailenizin bile farklı olduğunuz zaman sizi nasıl yok etmeye çalışacağını anlatır. Güneşi Gördüm filminde nasıl kendinden olmayan trans bireyin farklılığını kabul edemeyip abisinin öldürdüğü gibi. Kitapta da evin annesi ilk önce böceklikten kurtulacağına inanır bir şeyleri yoluna koymaya falan çalışır. Daha sonrasında tahammüllü kalmaz. Konu ve metafor güzel fakat yazar bizi o böceğin yaşadıklarına daha hakim kılsa böcekle kendimizi içselleştirmemizi sağlasa daha iyi olurdu diye düşünüyorum. Her yazardan dostoyevski performansı beklemek de benim kusurum.
fazla spoiler içerir!
Hocamın tavsiyesi üzerine okuduğum başlarda çocuk kitabı sanıp daha sonrasında olayın akışından elimden bırakamadığım güzel bi deneyimdi. Çocuk kitabı değil alagoriymiş. Uygarlığın gerekliliği üzerine vurgu yapıyor kitap. İnsanların suç işlemeye meyilli olduğunu anlatırken yine de normalleştirmeyip kötülüğün farkındalığı hissinini, kötü karakter çocuğun yüzündeki boyanın arkasına sığınıp canileştiğini, yüzündeki boyanın kendini görünmez kıldığını maskelediğine dayandırır. Saf iyiliği temsil eden karakterin hz.isa gibi uçup gitmesi kitabın en vurucu yeriydi.