kübra
@sphinx3kub
gölgesizler kitap kulübü
Şu anda okuduğu kitap
.. "Peder," diyor, "benim için dua etmeyin. Bu gece uyumadan önce kötü bir şey düşündüm, yaşamımın biricik kötü şeyini, lanetliyim şimdi ben."
Belbo, "yaratmamak"la avutuyordu kendini. Çünkü yaratmak, yanlış da üretse, bizim dışımızdaki birine duyulan sevginin esinlediği bir şeydir her zaman... Kendi özel boşluğunda kaldığın sürece, Bir'le uyum içinde olduğunu düşünebilirsin, ama bir kez kili eline alınca - elektronik de olsa - bir Demiurgos olmuşsundur artık; bir dünya kurmaya kalkışan kişi, daha başından yanlışlığa, kötülüğe bulaşmıştır.
Işıktan ve tanrılardan gelmiş olan ben, onlardan ayrı düşmüş, sürgündeyim işte şimdi.
İnsan her zaman yanlış bir burç altında doğar; dünyada onurlu bir biçimde kalmaksa, kendi yıldız falını gün gün düzeltmek anlamına gelir.
Sessizlerin, anlatmayı bilmeyenlerin, kendini dinletemeyenlerin, önemli gözükmeyenlerin, dilsizlerin, o iyi cevabı hep olaydan sonra evde düşünenlerin, insanların hikayelerini merak etmediği o kişilerin yüzleri diğerlerinden daha anlamlı, daha dolu değil mi? Sanki anlatamadıkları hikayelerin harfleriyle kaynaşıyor bu yüzler, sanki sessizliğin, ezikliğin, hatta yenilginin işaretleri var onlarda. Kendi yüzünüzü de düşünmüştünüz değil mi bu yüzlerin içinde? Ne kadar kalabalığız hepimiz, ne kadar acıklıyız hepimiz; ne kadar çaresiziz çoğumuz!
