O günlerde, Devlet bir kişinin öldürülmesini yasaklamıştı, ama milyonlarcasının yavaşça, adım adım ölümünü yasaklamamıştı. Bir insanı öldürmenin, yani, bireysel insan hayatını elli yıl kısaltmanın cinayet olduğu kabul edilirdi, fakat insan yaşamını toplam olarak elli milyon yıl kısaltmak cinayet olarak kabul edilmiyordu! Bu, gülünç değil mi?
Cahillik hiçliğin beşiği, hiçlik de kaygısızlığın yatağıdır, denir ya.. Bu, yeryüzünde ancak ölü bedenler için doğrudur. Cahillik, gerçek ve sağlam bir duyarlılıkla birlikte olduğunda ölümden de acı olur. Olayları yoğun olarak hisseden ama onları çok iyi değerlendiremeyen duyarlı bir çocuk, güneşin altındaki en mutsuz yaratıktır