Selamlar. Nasılsınız? İlk kitabına bayıldığım ve sonu acayip bir yerde bittiği için elime gelir gelmez bir bakayım diye başladığım kitabı bitirdim. Çok seviyorum ya! Hani şu bakayım deyip eline alıyorsun ve su gibi anlatımıyla o kitap bir kaç saate bitiyor. Hastasıyım! O merak duygusu daha ilk sayfalardan itibaren beni hikâyenin içine çekmeyi başardı. İlk kitabın sonunda yaşananların etkisi çok tazeydi ve karakterlerin yaşadığı o hüzün ve eksiklik duygusu bu kitapta da hissedilmeye devam etti. Aslında daha çok bu kez sadece tehlikelerle mücadele eden karakterleri değil, aynı zamanda yaşadıkları travmalarla baş etmeye çalışan insanları da okuduk ki bu sevdiğim detaylardan oldu. Bu detay beni hüngür hüngür ağlattı. Tamam duygusal insanlarız ama ciğerimi bıraktim. Hani şu vurdunuz ama ölmedim, düştüm ama kalacağım hissiyatı enfesti.
İlk kitaptaki bir karakterin kaybından sonra yaşananlar beni derinden etkiledi. Onun yokluğunun karakterler üzerindeki etkisini görmek çok hüzünlüydü. Yine ağıtlar yakmadan kitabı bitirmeye çalışayım. Bir de Ayperi'nin geçmişine dair öğrendiği gerçeklerle yüzleşmesi ve yaşadığı içsel çatışmalar da kitabın en dikkat çekici yanlarından biriydi. Kendisini kabullenmeye çalışırken verdiği mücadeleyi okumayı çok sevdim. Yine gücünü okudukça katlayan bir karakterin değişimini görmek çok güzeldi. Birinci kitaptan aklımızda kalan birçok sorunun cevabına ulaştığımızıda söylemek isterim. Dark Coins topluluğunun arkasındaki gerçekler birer birer ortaya döküldü. Yazar sonlara doğru yine elimiz kalbimizde sayfalar çevirtti. Aksiyon zirveye çıktıkça yaşlı kalbim hızlandı. Sıla ve Aybars ikilisinin daha net oluşunu sevdim. Malum seri olduğu için #spoiler vermeden anlatmaya çalışıyorum. Umarım çok saçmalamadan kitabı nasılda cok sevdiğimi anlatabilmişimdir.
#morsandıktakiyazılar
Kitap Adı: Yalan Roman
Yazar Adı: Émile Ajar
Çeviri: Roza Hakmen
Sayfa Sayısı: 168
Kitap Türü: Roman
Bu hafta okumak için Yalan Roman adlı kitabı seçtim. Buradaki yerel kütüphanede rastladım, daha önce gözüme takılmamıştı; belli ki yeni gelmiş.
Yazar, farklı bir dille biraz insanları, biraz da kendisini eleştiriyor. Kitap, aidiyet duygusuyla başlayıp, insanın kendini bulma arayışıyla sona eriyor.
Yazara göre dünyada birçok şey oluyor ve herkes, hiçbir şey yapmasa bile, dolaylı ya da doğrudan olan bitenlerden sorumlu.
Émile Ajar'ın çok kendine has bir kalemi var. Düz ve alışılmış anlatımlardan uzak, zaman zaman karmaşanın içinde akıp gidiyor.
Özellikle insanların ‘normal’ ve ‘mış gibi yaşayanlar’ olarak ikiye ayrıldığı bu dünyada, o keskin sınırı çizmesi etkileyici.
Bu kadar spoiler yeter
Kitaptan birkaç alıntı:
Hepimiz birer artıyız.
Aidiyet semptomlarım ne zaman başladı bilmiyorum.
Kendimden kaçmak için her yolu denedim.
Dünya düzenine karşıydım, belki de tüm dünya bana karşıydı.
Zayıf bir bebekti ama verdiği umut kocamandı.
Doktor, kendi ırkıma düşmanım ve kendimden de nefret ediyorum.
Ama umut beni yiyip bitirmeyi sürdürdü.
Dünya yeterince paranoyak olmayan insanlarla dolu.
Çoğu öyküde hep büyümeyi reddeden bir çocuk vardır.
Belki yazmak bana iyi geliyordu; bu sayede uzaklaşıyordum kendimden ve ırkımdan.
Bu tarz kitaplara ara ara şans vermek gerek.
Benden de bir not: Herkes dünyayı sorgular, ama asıl sorgulanması gereken; dünyaya geliş sebebimiz, görevimiz ve öğrenmemiz gerekenlerdir....Aylin Özgür
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tüm İnsanlık Adına Yazılmış Tam Bir Baş YapıtEdebiyat
GİRİŞ
"Hayat nedir ? Acılar Vadisi. Dünya nedir ? Hissiz insan kalabalığı."
19.yüzyıl Rus edebiyatının en önemli yazarlarından birisi olan Nikolay Gogol, Rusya'nın kokuşmuş bürokrasi sistemini, toplumun gerçek yüzlerini ve devlet yönetiminin eksik yönlerini eleştirel bir bakış açısı ile eserlerinde yer vermektedir. Sadece Rusya'da değil, tüm dünyada edebi saygınlığa sahip olan Gogol, eserlerinde sınıfsal açıdan burjuva insanları yerine sıradan insanlara yer vermiş, böylece her bir okur kitaptaki karakterler ile empati kurarak, kendi günlük hayatı ile özleşleştirmiştir.
Nikolay Gogol, 1809 yılında Ukrayna'nın Soroçinski köyünde dünyaya geldi. Bazı eserlerinin esin kaynaklığını yapan ve yaşadığı coğrafya olan Kazaklar sebebiyle hayatının önemli bir bölümünü burada yaşayarak geçirmiştir. Babası amatör olarak tiyatro oyunları yazıyordu ve Gogol'ün tiyatroya olan ilk deneyimleri babasını izlerken olmuştur. Hayatının ileri safhasında kazak kültürü ve çocuklukta yaşadığı birçok olay vesilesiyle birçok eser yazmış, dünya edebiyatına damgasını vurmuştur. Dünyaca ünlü bazı eserleri şunlardır; Palto, Burun, Portre, Bir Delinin Anı Defteri, Taras Bulba, Müfettiş.
Gogol, hayatının belirli önemli bir zamanında Rusya'nın Petersburg şehrinde geçirmiştir. Burada çeşitli devlet kurumlarında görev yapmış ve en yakın dostu olan yazar Aleksandr Puşkin ile bu şehirde tanışıp beraber edebiyat sohbetleri gerçekleştirmiştir. Eserlerinin bazılarına esin kaynaklığı yapan bu şehir, özellikle yakın dostu Alexandr Puşkin'in Gogol için Ölü Canlar'ı yazma fikri vermesi onun hayatının dönüm noktalarından biri olmuştur.
Gogol eserlerinde hiciv trajik grotesk ve fantastik öyküler ve tiyatro yapıları kaleme almıştır. Gogol'ün eserlerinde en çok kullanıldığı yazım türü olan "Grotesk" dediğimiz edebi
Söyleme Bilmesinler
Kısa bir kitap olduğundan hızlıca okuyup bitirebileceğimi düşünerek başladığım, başlarda nereye bağlanacağını anlayamadığımdan bunalsam da inanılmaz keyifle okuduğum ve beni inanılmaz etkileyen bir kitap olan Söyleme Bilmesinler kitabı hakkında düşüncelerimi kısaca aktarmak isterim.
Karakterlerimizin her biri çeşitli açılardan kusurlu ve hatalı karakterler ancak okurken bu kusurları gerçekdışı bulmadım. Hatalarını ise büyük oranda anlayabildim. Kitabı neredeyse bahsi geçen her karakterin bakış açısından en az bir bölümle okuduğumuzdan da kaynaklanmış olabilir bu durum, en azından benim açımdan, fakat gerçekten karakterlerin her birini bir noktada anlayabildiğimi hissettim. Kitabın sonu hakkında ise tatmin olmak ile olmamak arasında kaldığımı hissettim.
Spoiler olabilir!
Bir yandan baş karakterimizin öğrendiği gerçeğin ardından hayatındaki her sorun çözülmüş gibi hissetmesi bana pek gerçekçi gelmedi. Diğer yandan bu kitaba böyle bir son yakışmış diye düşünüyorum.
(Spoiler bitti)
Şermin Yaşar'dan okuduğum ilk kitaptı. Kitap dil olarak beklediğimden çok daha basit, akıcı bir dile sahipti. Yazarın başka kitaplarını da okuma isteği uyandırdığını söyleyebilirim kesinlikle, belirli yaşın üzerindeki okurlara önerebileceğim bir kitaptır.
SPOİLER var gibi, kendimi tutamıyorum çünkü.
Bu kitapla kendimi çok bağdaştırdım, konuya girmem gerekirse şunu söyleyebilirim. Bazen iyi niyetle yaptığımız şeylerden karşılık duyabiliyoruz özellikle biz kadınlar, bir erkeğe yardım ettiğimizde dışarıdan çok basitçe görünecek bir beklenti içine giriyoruz, bizi sevsin değer versin istiyoruz ve yardım edilen kişi aslında bize kendini tanıttığı kişi olmayabiliyor bir öfke anında onun aslında "zavallı biriymiş" gibi olduğunu hissediyorsun ve en çok da bu koyuyor.
Birkaç ay önce bir erkekle tanıştım tesadüfi bir tanışmaydı yardıma ihtiyacı vardı, Mrs C. gibi kayıtsız kalamadım. Elimden geldiğince destek oldum, ortak oldum. Karakterimiz Mrs C'nin hissettiklerini hissettim ona daha fazla yardım edersem belki değerli hissettirir, kendimi işe yarar gibi hissederim sanmıştım. Evet beklenen şey oldu bana verdiği sözleri tutamadı çünkü aslında nişanlısını benimle aldatan riyakâr zavallının biriydi. İntihara sürüklenen aptal bir erkeğe yardım ediyorsunuz iyileştiğinde ilk önce sizi bırakıyor. Kocaman bir hayal kırıklığı.
Eğer böyle bir şey yaşadıysanız veya yaşıyorsanız uzun bir süre insanlara aynı gözle bakamayacaksınız. Yardım ederken iki kez değil 7-8 kez tereddütte kalacaksınız. Kötü insanlar daima var olacaklar bunu kabul ediyorum, temkinli davranıp ruhumun iyiliğini korumaya devam edeceğim. Asla sizden biri olmayacağım.
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,9bin okunma
Çalı kuşu 🩷Duygu ve Düşünce
Çalıkuşu Feride ve kamran'ın birbirini itiraf edemediği gizli bir aşktır Feride yerinde duramıyor sürekli burnunu c iyi veya kötü işlere koyan cıvıl cıvıl bir kızdır Kamran ona kıyasla daha ağır başlı ciddi bir de sempatik bir kişiliği vardır olay sözde Kamran feride'yi aldatması ile başlar ve Anadolu'ya kadar bir atama ve defalarca atamaya devam eder Feride orada çeşit çeşit maceralarla karşılaşır en sonunda kendi yerine ailesine geri döner Feride yetimdir ve bu yüzden teyzesiyle yaşar idi meğer Kamran onu aldatmamış onun yüzünden kavrulmuş ona olan sevgisinden bu kadar spoiler yeter li🩵