ilkbahar
@springtime
Kitabın ilk yarısında, Werther'in bir şeyleri abarttığını düşünüyordum. İstese Lotte'den vazgeçip yeni bir hayata başlayabilirdi. İkinci yarısına geldiğimdeyse olanlar oldu: Kişisel yaşamımdaki birtakım şeyler sebebiyle Werther'e dönüştüm. Kurduğu cümleler benim düşündüğüm, hissettiğim şeylere dönüştü. Empati kurabildiğim bir karakter haline geldi. Okurken hissedebildiğim bir kitaba düşük bir puan veremezdim :)
Not: Sonumuz benzemesin...
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,2bin okunma
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
En sevdiğiniz Agatha Christie kitabı hangisi?1000Kitap
Agatha Christie'nin okuduğum ilk kitabı. Hatta sanırım genel olarak polisiye türünde okuduğum ilk kitap. Ve itiraf etmeliyim ki beğendim. Akıcı bir dile sahipti. Olaylar ilgi çekici ve sürükleyiciydi. Bu yazara ve türe daha fazla şans vermek isterim. Okumayanlara da tavsiye ederim.
Son pişmanlık fayda etmez temalı. Doktor kendisine kürtaj için gelen kadına, yapacağı işlem karşılığında para değil farklı şeyler istediğini söyler. Kadın, bu doktora kürtaj yaptırmaktan vazgeçer. Doktor, kadının durumunu araştırır. Kocası beş aydır iş seyahatinde olan kadın 2-3 aylık hamiledir ve birkaç gün içinde kocası geri dönecektir. Adam kadına yardım etmediğine pişman olur ve kocası dönmeden önce yardım etmek için kadının peşine düşer.
Bir gemi seyahatinde yolculardan birinin dünya satranç şampiyonu olduğu öğrenildikten sonra gemideki diğer yolcular, şampiyona karşı satranç oynarlar. İlk oyunu şampiyon kazanır. İkinci oyun, sonradan aralarına katılan yolcu sayesinde berabere biter. Adamı, şampiyona karşı tek başına oynaması için ikna ederler. Ve bu iki kişi arasında bir rekabet başlar. Adamın uzun yıllardır satranç oynamamış olmasına rağmen nasıl bu kadar iyi oynayabildiğini, anlattığı anılardan görüyoruz. Zweig'ın şu ana kadar okuduklarım arasında en sevdiğim kitabı bu oldu. Okumayanlara tavsiye ederim.
Uzun süredir Ot Dergi okumamıştım, kapağında Özdemir Asaf'ı görünce bu sayısını okumak istedim. İçerisindeki yazıların hiçbirini beğenmedim. Bitirmek için kendimi epey zorladım. Ayrıca bir sürü yazım yanlışı vardı, kimse kontrol etmiyor mu dergiyi basıma gitmeden önce? Eden yoksa beni işe alsınlar, ben edeyim. Böyle olmaz.
