layover
@sputnikd
𝒇𝒆𝒂𝒕𝒖𝒓𝒊𝒏𝒈 𝑻𝒉𝒆 𝑭𝒐𝒓𝒈𝒐𝒕𝒕𝒆𝒏 𝑪𝒊𝒓𝒄𝒖𝒔 𝒃𝒚 𝑺𝒉𝒆𝒍𝒍𝒚 𝑳𝒐𝒗
"Gözlerimde gördüklerin bunlar mı? Hakkımda hiçbir şey bilmediğin?"
"Gözlerinde hiçbir şey yazmıyor." diye yanıtladım. "Benim gözlerimde yazıyor. Seninkilerde sadece yansımasını görüyorum."
Sayfa 152
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Hacime" diye başladı, "asıl acı olan şey, geri dönemeyeceğimiz gerçeği. Bir kez ilerlemeye başladın mı, ne yaparsan yap gittiğin yoldan geri dönüyorsun. En ufak sapma her şeyi sonsuza dek değiştiriyor."
Sayfa 133
Yarın neler getirecekti? Merak ediyordum. Iki elim direksiyonda gözlerimi kapadım. Içinde olduğum şey kendi befenin değilde bir süreliğine ödünç aldığım, yapayalnız, geçici bir kılıftı sanki.
Sayfa 127
Kendim diye adlandırdığım bu kişinin ne kadarı gerçek bendi, ne kadarı değildi? Direksiyonu çeviren bu ellerin yüzde kaçına ben diyebilirim? Dışarıdaki manzaranın ne kadarı gerçekti? Ne kadar çok düşünürsem o kadar az anlıyor gibiyim.
Sayfa 66