Serkan Erşan
@sqmjqm
"Herkes beraberinde taşıdığı bir parmaklığın ardında yaşıyor."
Keşke insanların diğer insanları olduğu gibi kabul ettikleri bir dünyada yaşasak. Daha güzel olmaz mıydı?
Reklam
Bir ülkenin yıllardır süregelen durumu bu kadar mı güzel anlatılır? Neden bizim ülkemizde insanların büyük çoğunluğu işini düzgün yapmaz? 50 yıl önce de aynı, şu anda da çok bir şey değişmemiş sanki. Ayrıca okunması gayet kolay, su gibi akan bir kitap olmuş.
Tek kelimeyle harika. Türkiye'nin son 150 yılını o kadar güzel anlatıyor ki. Darbeler, darbe girişimleri ve birçok siyasi olay ilmek ilmek işlenmiş, olaylar adım adım günümüze kadar geliyor. Büyük resmi görmek için ve geçmişten ders almak için okunmalı.
Ufak bir alıntıyla bitireyim :
Winston Churchill, 11 Kasım 1947’deki konuşmasında “Demokrasi en kötü yönetim biçimidir” der ve sonrasına ekler “bugüne kadar denenen diğer bütün yönetim şekilleri hariç tutulursa.”
Bir oturuşta veya birkaç saat içerisinde rahatlıkça bitireceğiniz bir kitap. Ben sevdim. Yazarın önceki romanlarından bölümler içeriyor. Kar'daki o sahneyi tekrar okumak, ki Kar'ı okurken bile başa dönüp tekrar okumuştum, Mevlüt'ün gençlik yıllarına bir kez daha eşlik etmek son derece güzeldi. Ekşi'de kapak resmini deli gibi eleştirenlerin acımasızlıklarını da anlamak güç. Yazarın kendi çizdiğinden haberleri yok sanırım. Orhan Pamuk'u okumaya başlama romanı diyebiliriz Ben Bir Ağacım için.
60 sayfa dayanabildim. Üzgünüm ama hayatımda bir kitap okurken bu kadar sıkıldığımı hatırlamıyorum. İnternette yorumları da okudum, insanlar da ikiye bölünmüş durumda. Ya çok seven ya çok nefret edenler var. Şiirsel anlatım tarzı bana göre değilmiş.
Reklam