Yoklukla savaşanlara duygular fazla gelirdi,utanç her yanı kış gibi sarar,eksiklik içinde yaşamanın zorlukları fırtınaya dönüşür,hisler buz tutar ve yargılar ağır basardı. İnsan akıllıysa,işte bu zamanlarda hep duygularından kaçardı. Çünkü o duygular hayat mücadelesinde olanlara sanki haramdı.