Mahalleliye ayıp olmasın, aman artist gibi gözükmeyelim diye güneş gözlüğümüzü gözümüzden çıkartıp sakladığımız; alamayan vardır diye kasap poşetini öteki pazar torbalarına sıkıştırdığımız ve annelerimizin sıra arkadaşımız belki yiyemiyordur diye beslenmemize muz koymadığı zamanlardan, sahip olduğumuz her şeyi birbirimizin gözüne soktuğumuz zamanlara geldik.