Korku Kültürü’nde de ergenler sorun yaşıyordu, ama asık suratlı otorite, ailede “sorunları olan ergen” görmek istemediğinden ergen ergenliğini anlayamıyor, bunalımlarını içinde saklıyor, asık suratlı, bıkkın, gergin, kaygılı ve öfkeli insanlar sürüsüne katılıyordu.
Hüseyin R. Gürpınar’ın bu romanı onun hemen diğer romanları gibi ikili bir yapılanma sergiler. Bir yanda eski İstanbul mahalle hayatını yansıtan ve temelde mahallenin kadınları arasında geçen konuşmalardan oluşan renkli tablolar, diğer yanda yazarın öykülediği olay.