Nermin Yıldırım bir süredir listemde olan bir yazardı ve ilk tanışmamız Dokunmadan ile oldu. Yazarın üslubu, dili kullanma biçimi o kadar güzel ve kendini okutan türden ki kitabın ne ara bittiğini anlamıyorsunuz.
Kitap kurgu itibari ile o kadar canlı ki adeta sizi peşinden sürüklüyor. Kelimelerin, anlatımın izini sürerek çeşitli tahminler yürütmenize olanak sağlıyor. Tahminlerinizde ikilemde kalıyor ve kitap boyunca birçok farklı “acaba”nın heyecanıyla ilerliyorsunuz sayfalarda.
Kitap ana olay ile beraber birçok farklı konuya da değiniyor. Karakterimiz Adalet’ten kimi zaman aşkı, kimi zaman kadını, kimi zaman da yalnızlığı, dostluğu, yaşamı ve ölümü dinliyoruz.
Okuması kadar üstüne düşünmesi ve konuşması da aşırı keyifli bir kitaptı. Okuyacaklara şimdiden iyi olumalar dilerim.