Dünyadan vazgeçen bir kimse, bütün insanları sevmek zorundadır çünkü, onların dünyasından da vazgeçmiş sayılır. Bu nedenle insanın gerçek doğası hakkında birkaç ipucu yakalamaya başlar ve kendisinin de onunla eşit koşullarda olduğunu varsayarak, bu gerçek doğanın sevilmekten başka hiçbir becerisinin olmadığını görür.