Kaybedecek hiçbir şeyim kalmamıştı. Geceleyin, dünyanın en boş evinde, kıyamet sonrası yorgunluğuyla donakalmıştım. Bir sigara yaktım. Ortalık o kadar sessizdi ki, sigaradan yükselen dumanın gürültüsünü duyabiliyordum...
Bana sorarsanız... tam bilemiyorum, fakat galiba hayatlarımızın biçimlenmesinde formüller kadar sırların da etkisi var. Kader mekanizmasını çözmek imkansız. An geliyor, fanilik fikri, evreni bir karambol kumkuması [çanağı], insanı bir fiyasko figüranı, hayatı bir skandal silsilesi gibi algılamamıza neden oluyor. Ya da içimizi derin bir şükran duygusu ve yaşama sevinci kaplıyor... Çok acayip.