Ardınıza değil de dönüp yanınıza baktığınızda hep sizinle yürüyen bir hikayeniz var mı? Asıl soru bu, hikayenin tamamlanıp tamamlanmaması değil. Çünkü o hikayedir ki birlikte yürümeyi öğrendiğimiz zaman bizi insan edecek olan. O hikayedir ki kalbimizin var olduğunu bize ispat edecek olan ve o hikayedir ki bir kendimiz olduğunu kulağımıza fısıldayacak olan. Her şarkı bir gün biter, her şiirin sonu vardır, yazılmış her hikayenin de sonu gelir ama insanın o tamamlanmamış hikayesi hiç bitmez. Bir ömür hatta ömürden sonra da yanında usul usul yürür . Kimi zaman tebessüm ettirir kimi zaman ağlatır. O hikaye tamamlandığı için güzel.
Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak.Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru!’