s
@ssnaaa
karşımıza çıkıveren her türlü sorumluluğu sessizce kabul edivermek kendimize karşı en büyük sorumsuzluktur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
gerekmedikçe düşünmemenin bilgeliği bizlere uzak ve yabancı artık.
bence aslolan, hangi şekilde olursa olsun, insanın, olabildiğince, kendisini kendi olarak hissedebileceği bir hayatı sürdürmeyi gerçekleştirebilmesi. bir yandan da hayatın bir süreç olduğunu, kendimizi her an kendimiz olarak hissetmemizin mümkün olamayacağını, hayatın inişleri ve çıkıştan olduğunu kabul ederek.
insan ya da aslında doğadaki her varlık sürekli olarak bir dengeye ulaşma çabası içinde. ancak eğer ulaşılan bir denge durumu fazla uzun sürerse bu yeniden dengesizliğe dönüşebiliyor ve yaşanmakta olan "durum"u, yeniden "sürece" dönüştürme ihtiyacı beliriyor.
bugününe el koyarsan, daha az bağlı kalacaksın yarına.
böyledir bu iş: yaşamak ertelendi mi, hızla akar geçer.
Sayfa 33
