Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
O dil, o kuytu köşede yaşıyordu, benim gibi, bizim gibi, insanlar gibi yaşıyordu ve insanlar gibi direniyordu. Evet, dil yaşıyor ve direniyordu. Yasaklanan, durmadan horlanan, aşağılanan ve alaya alınan o dil, o köşede, durmadan şavkıyarak, kelamının gücüyle bir insanın yaralarına, öfkesine, çaresizliğine, kederine, sıkışmışlığına merhem oluyordu.
Kelam, insanın gönlümdeki ferahlık, arzularındaki umuttur. Kelam, insanın yarattığı en insani varlıktır. İnsan tarafından yaratılan kelam, insanı derinden etkiler, değiştirir. Kelam, insani duygu ve düşüncelerin, haz ve coşkuların, acı ve kederlerin, arzu ve taleplerin duru, temiz, sağlıklı, öz, sade ve yoğun anlatım aracıdır. Kelam, insanın en zor, en sıkışmış, dönemlerinde sığındığı mekandır. Kelam, insanı ölüm düşüncesinden, yok olma korkusundan uzaklaştıran gizemli ilaçtır. Kelam, ölüm düşüncesini, yok olma korkusunu heyecanlı bir anlatıya, öğretici bir öyküye dönüştüren ve böylelikle insanın çılgın, tedirgin ruhunu sakinleştiren güçtür.
Min berhemek wisan li dinyayê hiştiye
Heta roja qiyametê li erdê bimîne
Ew tu carê xirab nabe, mîna zêr e...
~Evdalê Zeynikê~