Sümeyra
@ssots
vitamin t
116 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
(Çocuk) KitaplarıEdebiyat
Çocuk kitaplarını sadece çocuklar değil yetişkinler de okumalı. Çünkü yetişkinlerin çıkaracağı dersler daha fazla.
Küçükken "yetişkinler bunlara mı endişeleniyor, üzülüyor? Bunun aslında ne kadar kolay olduğunu bilmiyorlar mı?" diyip dururdum. Sonra büyüdüm ve küçükken anlam veremediğim yetişkinlere benzemeye başladığımı fark ettim. Bunu fark ettiğim an dehşet vericiydi benim için.
Polyanna ile başladığım ikinci aydınlanma serüveni beni daha mutlu bir yetişkin haline getirdi. Hatta neden bu kitabı ( 
Mutlu Prens ) daha kısa bir sürede okumadım diye de pişman oldum. Çünkü son zamanlarda sıkıntı çektiğim bir problemin çözümü bu "çocuk" kitabının içindeymiş. Gerçekten de hayatınızı değiştirecek bir cümle, okumayı ertelediğiniz o kitapta olabilir.
Şimdiden keyifli okumalar diliyorum
Zihnimiz Mutluluk Oyun Alanımız Olsun, Mağaramız DeğilEdebiyat
Polyanna'yı ilkokula giderken okumuş ve çok sevmiştim. Sanki ben bir kitap karakteri olsam Polyanna olurmuşum gibi hissettrirdi. Mutluluk oyununu zaten oynadığımı fark etmiştim. Ancak büyüdükçe farkında bile olmadan bu oyunu oynamaz oldum.
Sürekli "küçükken hayat daha güzeldi, yetişkin olmak korkutucu ve yıpratıcı" gibi düşünceler aklıma geliyordu. Halbuki küçükken olmak istediğim yetişkin modeline çok yakın olmama rağmen eskisi kadar mutlu hissetmiyordum. Bunun nedeni de kendi zihnimi mutluluk oyun alanı olarak inşa etmek yerine karanlık bir mağara olarak bırakamamdı.
Sadece ben değil, etrafımdaki (genç) yetişkinlerde de bu sorunla sık sık karşılaşıyorum. Eskinin hep daha iyi olduğunu söyleyip duruyorlar. Ancak değişen en büyük şey kafa yapıları. Zihinleri artık onlara mutluluk değil de hüzün vermeye kodlanmış.
Polyanna'nın afacan ve neşeli halleri tıpkı bana yardım ettiği gibi sizi de geçmişe götürüp şu anki sorunlarınızı çözmenize de yardım eder belki kim bilir :)
Şimdiden iyi okumalar diliyorum
Kısa Video Kaydırmak Yerine Okunacak EserlerdenEdebiyat
Eskiden çok kitap okuyan biri değildim maalesef. Evet, arada okurdum ama insanların bu kadar tutkulu bir şekilde kitaplarda ne bulduklarını anlamazdım, ta ki geçen yaza kadar.
Geçen yaz can sıkıntısında 
Kayıp Tanrılar Ülkesi ve 
Hizmetçi'yi okuduktan sonra gerçek anlamda dünyam değişti. Deli gibi kitap okuyan insanlara hak verip onların bir parçası olmak için elimden geleni yaptım.
Son üç aydır istediğim gibi kitap okuyamadım, odak süremin düştüğünü gözlemledim. Bunu düzeltmek için de ben daha okumaya geçmeden yıllar önce babamın gazete kuponları biriktirerek bize hediye ettiği 100 Temel Eser'i okumaya karar verdim. Bu serüvene 
Güliver'in Gezileri ile başladım. Ortaokuldayken okumuştum bu kitapları ancak aradan uzun zaman geçince unuttum içeriklerini.
Oliver Twist'e gelecek olursam bir günde okunacak sade, tahmin edilebilir bir kitap. En iyisi mi? Bence hayır, bazı kısımlarını sıkıcı buldum :') Ancak zamanını kısa video kaydırmak yerine değerlendirmek isteyenlere tavsiye edilir.
Şimdiden iyi okumalar
Aşk için ölmeli, aşk o zaman aşk
Hayatım boyunca bir kaç "hoşlantı" dışında kimseden hoşlanmadım. Daha doğrusu kitaplara konu olacak şekilde ne ben birine aşık oldum ne de biri bana. O yüzden aşk kitapları hep ilgimi çekmiştir. Bu kadar insan ne buluyor bu aşkta diye hep merak etmişimdir. Henüz bir cevap bulmuş değilim ancak bu yolculuğumda böyle kitapların bana arkadaşlık etmesi çok hoşuma gidiyor.
Bu sefer kitabın konusundan bahsetmiyorum. Gayet akıcı, yer yer eğlenceli, yer yer üzücü bir kitap. Şimdiden iyi okumalar
en acı ceza (yaş 10)
Büyümenin Türkçe Tarihi çocukluğumuzdan aşina olduğumuz ve bizde o yaşlarda derin izler bırakan hikayelerin inceleme ve derlemelerinden oluşuyor.
Kitabı okurken düşündüm de bende büyük bir etki bırakan iki hikaye vardı: 
Kaşağı ve 
Falaka
10 yaşında "falaka" kelimesinin ne demek olduğunu bilmiyordum. Öğrenince hayatta en dehşet verici şeyin falakaya yatırılmak olduğunu düşünmüştüm. Benim için insan ne yapmış olursa olsun bunu hak etmiyordu. O yüzden kitabı okurken her sayfada küçük Rasim'in falakaya yatırıldığı hissiyle okumuştum kitabı. Rasim'in falakayla dolu berbat bir çocukluk geçirdiğini düşünmüştüm hep.
Büyüdükçe falakadan daha acı veren şeyler olduğunu keşfettiğimden, tekrar okuyunca aynı hisler uyanmadı içimde. Ancak tekrardan 10 yaşındaki ben, küçük Rasim'in hikayesine heyecanla ortak oldum.Edebiyat