“Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar…
Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen
Gözlerin, dişlerin ve ak pak gerdanınla…
Eviniz kutu gibi bir evdi
Sarmaşıklarla dolu balkonu örtük bir evdi…
Altın bileziklerle dolu bileklerin
Açılırdı rüzgarda kısa eteklerin…
Hatırada kalan şeyler değişmez zamanla
Ne vefalı komşumuzdun sen Fahriye Abla…”
Anmet Muhip Dıranas dizeleri düştü aklıma…