Hayatım boyunca kendimle ilgili olarak uzun açıklamalara girmekten kaçındım.Yani duygularımı bütün açıklığıyla uzun uzun anlatmadım kimseye.Bunu yapmak doğru muydu bilemiyorum ama bu böyle sürdü.İstedim ki bana bu kadar yakın olan insanlar birkaç kelimeyle, birkaç cümleyle,bir bakışla,bir nefes alışımla anlasınlar neler olup bittiğini.Çünkü ben böyle anlayabiliyorum.Eğer sahiden birinin yakınında duruyorsam,bu kadarla da olsa farkına varabiliyorum olup bitenlerin.Yakınlarında olmanın hakkını veriyorum ve bunu onlardan da bekliyorum.
Artık o duruma gelmiştim ki, her şey bana olağan geliyordu. Darağacının dibinde bile korku, sakınma nedir bilmeyen suçlular vardır, işte bende onlar kadar kayıtsızdım.