Stabil
@stabilimago
Dört büyük roman, üstüne iki şişe şiir içmişiz.
264 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Reklam
İşte benim hayatım, beni dalgınlıklar mahvetti albayım
Sana öyle güzel şeylerle gelmiyorum artık. Bileklerimi kanatan, saçlarımı kısaltan acılarla geliyorum. Benliğimin en dibine gömdüğüm anılar bir bir ortaya çıkıyor. Bir ortama biraz olsun gülmek için giriyorum ama bir şekilde canım yanıyor. Bir şeyler sürekli devam ediyor. Anlıyorum, anlamaya çalışıyorum. Düşünmekten saatlerce başım ağrıyor. Gülüşüm artık gözlerimi parlatmıyor. Ellerim sigarayı tutarken bile titriyor. Uykusuzluğun baş gösterdiği anlarda iki ilaç alıp uzanıyorum. Kâbuslarla dost olmaya çalışıyorum ama onlar canıma kast ediyor. Bir gece yarısı kayboluyorum. Sesimi duyuramıyorum ya da duymak istemiyorlar. Bilmiyorum. Sigara kokan her bir zerremi parçalamak istiyorum. Tüm benliğimi yok etmeyi diliyorum. Yeni aldığım pakette bir dal çevirip sanki gerçek olacakmış gibi dilek diliyorum. Kendimi kandırıyorum. Ben hep bir şeyler yapıyorum. Nefes almak için çıktığım yolda yaşlara boğuluyorum. Yolun kenarına oturup peşpeşe sigara yakıyorum. Sonra, dakikalar saatler gibi geçiyor. Yoldan geçen arabaları sayıyorum. Düşünmemek için, tekrar güçsüz görünmemek için saçma sapan şeyler yapıyorum. Biliyorum, kendimi kandırıyorum. Ve biraz da kaçıyorum. Ama inan bana, ben başka bir yol bilmiyorum. Bazen bir sokak sonunda bazen ise küçük bir balkonda sigaramı yakarken dalıp dalıp gidiyorum. Etrafımda ne oluyor, bilmiyorum. Sadece boş bir karanlıktayım. Yabancı bir ülkede, bilmediğim bir dili konuşuyor gibi herkes. Ben anlayamıyorum ve anlatamıyorum. Boş gözlerle yalnızca izliyorum. Bak, ben bu acıyı koynumda ağırladım. Ben bu acıyla büyüdüm. Ama alışmak bir yana dursun hâlâ nefesim kesiliyor benim. Hâlâ ve hâlâ kaybediyorum. Yeniliyorum. Zamana yetişemiyor, geçmişte sıkışıp kalıyorum.
Haritasız ve dümensiz kalmış, gideceği limanı olmayan bir gemiydi. Kendini akıntıya bırakıp sürüklenmek, en azından hareket etmek, hayatta kalmak demekti ki içini acıtan şey de zaten buydu; yaşamak.
Birtakım şeyler kırılır, bazen kırılanlar onarılır, fakat çoğu durumda fark edersin ki kırılan ne olursa olsun hayat o kaybı telafi etmek için yeniden şekillenir, bazen de muhteşem olur bu şekilleniş.
Sayfa 161
Reklam