Sevgi

“İnsanın başı bazen içinin bildiğini dinlediği için, bazen bilincinin bildiğini dinlediği için derde giriyordu. “
Reklam
“İnsan yaşadıklarını korktuğu için unutur ya da utandığı için. “
“Geçmiş tuhaftı. İnsanı hem hayata bağlayan hem her an kopup gitmeye hazır, en zaaflı, en zor, en zayıf parçaydı.”
Kadın kadının yurdu olmuyorsa, kendini eksik görmesindendir.
“Nevin halam anneannemin benim için istediği “güçlü prensin himayesindeki güzel ve kırılgan Prenses “yaşantısını reddeden kadındı. Kadınların erkek himayesinde yaşayan sindirilmiş zavallılar değil, kendi sözünü söyleyen, bağımsız, güçlü varlıklar olması gerektiğine inanıyordu, kendisi de öyleydi. Buna karşılık ömrünü sığıntı olarak geçirmiş ama bu gerçeği inkar etmeye kendini adamış olan “Paşa kızı “anneannem bağımsız olmak için didinmenin aptallıktan başka bir şey olmadığına inanıyordu. Ona göre yüzüne bakılmayacak kadar çirkin ve sesli olmadıkça hiçbir kadının dik duracağım diye gidilmesine gerek yoktu. Hele halamın hiç yoktu. Allah cömertçe güzellik bahsetmiş olmasa da eli yüzü düzgün bir kadındı, üstelik şanslıydı, hem yakışıklı hem de kendisini üstünde tutan aslan gibi bir kocası vardı, böyle bir kadının sabahın körlerinde kalkıp işe gitmesini, bütün gün elin işi için kantar içinde çalışmasını anlamıyordu. Aslında anlıyordu, bu sözlerine kendi de inanmıyor da ama kendini halamın önemsiz bir kadın olduğuna, düşüncelerini bir değeri olmadığına inandırmaya çalışıyordu. “
Oysa şimdiki zamanın tek ölçütü para.
“Sevginin parayla ölçüülmediği ama çekinmeden harcanan paranın da sevginin varlığına kanıt olduğu zamanlarda yaşıyorduk. Parası olmayan iyi insanlar sevdiklerini duyguya boyu, olanlar ise sevdikleri için gerçekten para harcıyorlardı.”
Reklam