Göze çarpan biri değildi. Albenisi yoktu. Çok arkadaşı da yoktu. Öte yandan bunu dert ettiği de söylenemezdi. Zira Kazu insan ilişkilerini hayli yorucu bulan bir tipti.
Gökler kızmış insanoğlunun ettiklerine,
Yıkacaklar nerdeyse kanlı dünyasını.
Saate bakarsan gündüz şimdi:
Ama karanlığa boğulmuş göğün lambası.
Ya gecenin zaferi bu,
Ya da gün utanıyor doğmaktan.
Karanlıklar sarmış dünyamızın yüzünü
Diri aydınlıklar öpecekken.
Yine de muhteşem bir içecekti. Uykuyu kaçırdığı açıklamasıyla hakaret edenlere, uykudan mahrum kalmanın çaydan mahrum kalmaktan daha iyi olduğunu söylüyordum.