Küçük bir adamın, hiç de iyi olmayarak başlayan ve özellikle çocukluk yaşantısında çok menfi durumlarla karşı karşıya geldiği, buna mukabil zamanla adım adım iyiye doğru evrildiği hayat hikâyesini konu edinen roman; bilhassa yalınlığı, duruluğu ve içtenliği ile kendine sıcacık bir kucak açtırarak, okuyanı ilk baştan itibaren kendisine benimsetiveriyor.
Romanda birçok karakter olmasına karşın, dikkatimi iki karaktere toplamak ve bunları da kısaca anmak yerinde olacaktır. Biri Copperfield’ın halası Betsey Trotwood, diğeri ise James Steerforth. Bu karakterleri öne çıkarmak, ötekileri gölgede bırakmak için değil kesinlikle. Benim kırılma noktası olarak gördüğüm şahıslar bunlar sadece; yani tamamen bana ait bir düşünce.
O kadar hırpani bir hâlde, sokak sokak dolaşan; tutunacak en büyük dalının da elinden kopmasıyla (annesinin) biçare şekilde halasının oturduğu evi bulabilmek için canla başla uğraşan ve sonra da hayatında yeni birçok maceraya yelken açan David için halası, ilk büyük mücadelesinin parlak ışığıydı. Her ne kadar araları limoni olsa da, halasının ona yaptıkları paha biçilemezdi; işte ilkin küçük David Copperfield buradayken büyüdü. Daha sonrasında da bunun bir devamı olarak Salem Yurdu’nda. Burada öğrenciyken tanıştığı Steerforth, David’e göz kulak olan ve onun iyice pişmesini sağlayan tohumları attı. Tabii, sonrasında Steerforth yüzünden araları hiç istemeyeceği şekilde açıldı; burası da ayrı.
David Copperfield’ın şu sözüne bir kez daha kulak vererek, huşuyla itimat ediyorum: ''Hayatını benim yaptığım gibi gözden geçirip sayfa sayfa buraya aktaran bir adam, ihmal edilmiş yeteneklerin, kaçırılmış fırsatların ve içinde sürekli savaş halinde olup yenik düştüğü pek çok tuhaf ve sapkın duygunun keskin idrakini hissetmiyorsa eğer, o fevkalade iyi bir adam
Alkış sesleri duymak isteyeceğim bir okuma serüveni oldu.
Charles Dickens severim ama Oliver'dan sonra David ile sevgimi sorgulamaya başlayacağım sanırım. Çok kötü mü hem evet hem hayır. Kitabın rahatsız ediciliğinin sebepleri;
Max 500 sayfada anlatılabilecek şeyleri uzayan peynir çeşidi gibi uzattıkça uzatması... Bir şeyleri anlatmak için binlerce sayfa yazmana gerek mi var gerçekten? Olaylar uzun anlatılmayı gerektirecek olsa amenna.
İkinci neden birbirinden sevimsiz, ağlak ve yoran karakterler. David'in salaklığı, asla insan analiz edemeyişi. Steerforth'un egosu, Emily ve Dora gibi karakterlerin mızıldaması, Heep ve Rosa gibi karakterlerin nereden geldiği belli olmayan öfkeleri, Micawberlerin çenesi (tamam Mrs. Micawber kocan harika kimse değerini bilmediği için sürekli borç batağında onun suçu değil koca ülke suçlu tamam sensin).... Bir de hepsinin hayatını bu kadar bilmemize gerek var mıydı gerçekten? Traddless ve milyonlarca(!) kız kardeş bilgisi bize ne kazandırdı... Kitapta aklı selim 3 4 karakter vardı o da takdir edersiniz ki bu kadar uzun bir kitapta yeterli olmuyor.
Klasik severim, kalın kitap severim, Dickens severim aslında tüm kombinasyonlar tamdı ama olmadı olduramadık...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Zorlukların İçinden Aydınlık Yola1000Kitap
Önceliğini Türkçesine saklarım diye düşündüğüm bu kitabın İngilizce versiyonu ile buradayım. Okurken keyif aldığım bir kitaptı.
Her sayfasında farklı bir olayın anlatıldığı, dolu dolu içerikli, çoğu bölümünün içinde macera barındıran bir roman.
Charles Dickens'ın yarı otobiyografik olarak yazdığı bu roman kendi küçüklüğünden (çocukluk döneminden) söz edildiği söyleniyor.
Kitabın ilk sayfalarını okurken aile bağının ne kadar önemli olduğunu hissedebilirsiniz. Küçük yaşta hayata kendi ayakları üzerinde tutunmak zorunda kalmış Copperfield'i düşününce tüm bunların değeri daha iyi biçimde ortaya çıkıyor.
Konu açısından inceleme yapacak olursak:
Ebeveynlerini sırasıyla kaybeden küçük Copperfield'in hayatı anlatılıyor. Bu süreçte çekmiş olduğu acı dolu anlar, üzüntüler, küçücük yaşının içinde çekmiş olduğu iş hayatı zorlukları, okul çağına ulaştığında edindiği dostluklar ve ilginç okul anıları da paylaşılıyor.
Tüm bu zorluklarda yanında bulunan çok sevdiği birkaç isme sığınıyor David. Ancak çoğunlukla tek başına bir birey olarak hareket etmekte.
Hizmetçi Peggotty ile olan bağı üzerinden işleniyor bazı sayfalar.
Çoğunlukla derin hüzün içeren anıların paylaşıldığı doğru. Ancak oldukça neşe verici ve eğlenceli bölümleri de var.
Hem bu dehşet verici şekilde zor olan hayatın acımasızlıklarını hem de zorlukların ardındaki güzellikleri vurguladığı için sevdiğim bir eser oldu.
Bazı noktalarda aklınızın ucundan geçmeyecek kadar ters köşe detaylar ve kişilikler çıkıyor.
DİKKAT, BU KISIM SPOİLER İÇERMEKTEDİR!!!
İlk sayfalardan tanıdığımız Mr. Murdstone bir yana, son bölümlere geldiğimizde gördüğümüz Mrs. Steerforth ve oğlu Steerforth öbür yana dursun. O sıcak kalpli görünüşün ardından Mrs. Steerforth'un, Emily'e olan sözleri tam bir tutarsızlık!
Onu asla böyle bir karakter olarak
Uzun zamandır beni bu denli heyecanlandıran, bir an güldürüp hemen ardından ağlatan, ne diyeceğimi bilemeyecek kadar sinirlendiren aynı zamanda şefkatle sarıp sarmalamak istememe sebep olan bir kitap daha okumamıştım.
Son sayfayı kapattığımda bir kez daha Charles Dickens’ın niçin en sevdiğim yazar olduğunu anlamış oldum. Öyle bir dünyanın içine çektiki beni, öyle insanlarla tanıştırıp arkadaş olmamızı sağladıki uzun bir zaman oradan ayrılabileceğimi ve gerçekliğe tam anlamıyla dönemeyeceğimi hissediyorum şimdiden.
Küçük Davy’nin doğmasıyla başlayıp onun büyüme serüvenini anlatan bu hikaye karakterleriyle olaylarıyla, tüm hissiyatı ve anlatımıyla içerik olarak o kadar zengin ve tatmin ediciydiki tarif edemeyeceğim bir zevk duygusunun avucunda kıvranarak okudum tüm satırları.
1128 sayfalık bu uzun yolda mutluluk, hayal kırıklığı, saf sevgi, göz yaşları, nefret, aşk, yalnızlık, aile, arkadaşlık ve ihanet gibi duyguların tam ortasında ilerlerken buluyorsunuz kendinizi.
Alınan yanlış kararların insanı ne kötü bir yaşantıya sürükleyebileceğini, hayatımızın seçimlerimizle şekillenip doğru kararlar verebilmenin ne kadar önemli olduğunu öğretiyor aslında bir nevi bize. Sanırım çıkarılabilecek en somut ders bu oluyor kitaptan.
Tatlı Papatyam, canım Steerforth, güzel Agnes. Mr. Pegoty ve Ham unutamayacağım karakterlerimin arasına hoş geldiniz. Hep hatırlayacağım sizi.. İyi ki kitaplar var ve ben iyi ki okumuşum bu hikayeyi.
Bazı zamanlar gelir ruhumda bir boşluk, eksiklik ve buhran hissederim.
Bunun sebebini artık biliyorum diyebilirim, bu kitapta da iyice farkına vardım.
Bana sadece bilfiil yaşamak yetmiyor
benim paralel olarak kitaplarda da yaşamam, ruhumu beslemem gerkiyor.
İşte ruhumu besleyen damarlar da bu ve bunun gibi güzel kitaplardan geçiyor.
David Copperfield kitabımızın baş kahramanı daha hayata gözlerini açar açmaz bir sürü zorlukla karşı karşıya kalır.
Doğar doğmaz babasını kaybetmesi,
İyi yürekli fıkara annesinin Mr. Murdstone adında gaddar bir adamla evlenmesine yol açmış.
Murdstone ailesinin körpecik çocuga türlü türlü psikolojik ve fiziksel şiddet uygulamaları sonucu çocukta büyük yıkımlar meydana gelmiş.
Aile içi şiddet ve iğfale dayanamayan annesi de kederinden mevta olunca geriye tek tesellisi olarak mürebbiyeleri olan Miss Peggotty kalmıştır.
Cocuk daha küçük yaşta Miss Murdston'un şiddet üzerine tasarlanan yıldırma politikasından nasibini alıp daha kucuk yaşta onlara kani olup çalişmaya ikna edilmiştir.
Copperfielde sahip çikacak
ne bir tanıdıği ne de bir akrabası varmış.
Uzak bir yerde yaşayan bir halası var
ama ondanda pek iyi bahsedilmez.
Son çare olarak
halasını bulmak için yola koyulmuş
ve onu bulmuş.
Hala her ne kadar soğuk ve katı birine benzesede yüreği yumuşacıkmış.
Copperfielde sahip çıkmış,
okutmak için bir dostu olan mr. Wickfield'in yanina vermiş.
Orda Wickfield'in kizi Agnesle beraber ortak evi paylaşan copperfieldin
asıl hikayesi de burada başlamıştır.
Ahh Agnes! güzel melegim, narin çiçeğim..
Copperfieldle çok iyi anlaşır
9/10
Beğendi
Charles Dickens bu kitabın da 19.yüzyılın başı İngiltere 'sinin sosyal durumunu,insan ilişkilerini,dönemin acımasızlığını,insanların hırslarını çarpıcı bir biçimde anlatıyor. Bu kitabı da #mineileokuyoruz kulübü ile birlikte okudum.Kitabin konusuna gelince David copperfield 'in yaşamı anlatılıyor. Babasının ölümünden sonra dünyaya gelen David Copperfield, babasının annesiyle evlenmesine karşı çıkan büyük hala Betsey Trootwood tarafından da kız olmadığı için kabul edilmez. On yaşına kadar annesi ve dadısı ile mutlu yaşam süren David'in yaşamı annesinin katı kuralları olan Edward Murdstone ile evlenmesi ve eve üvey halanın da gelmesi ile işler karışır ve başka bir boyuta geçer. David daha çocuk yaşta Londra'da yatılı okula verilir.Salem yurdunda Steerforth adlı bir arkadaş edinir ve yurda alışır. Eve döndüğünde bir kardeşi olduğunu öğrenir ve o ev artık eski ev değildir kardeşine dokunması bile yasaktır, tatil bitip yurda döndükten bir kaç gün sonra annesinin ölümü ile hayatı tekrar yön değiştirir. Edward ve ablası onu ne evde barındırmak ne de mal mülkten hak almasını istememektedir.Ve onu bir arkadaşının yanına çalışmaya gönderir bir süre orada çalıştıktan sonra oradan kaçarak halası Betsey Trootwood 'u bulur ve ona sığınır. Halası ona sahip çıkar ve onu okutur avukat olmasını sağlar.. Kısacası bu kitap küçük yaşta kimsesiz kalmış David'in zorlu geçen hayat hikayesini ve sonunda mutluluğa ulaşmasını anlatır. Her zaman mutluluğu kovalamak,olumsuzluklara göğüs germek, pes etmemek kavramlarının önemini okuyucuya aktarır. Kitabı elinize almanızla bitirmeniz bir olacak. Keyifli okumalar dilerim. Ben bu sefer çapraz okuma yaptığım için uzun süre de okudum .Charles Dickens 'in en sevdiğim kitaplarından biri oldu .Diğeri de büyük umutlar
