rümeysa kaleli
@steinbeck_
Topallamama kim sebep olursa olsun, sonrasında yerimden kalkmamayı tercih etmek tamamen benim hatamdı. Düzgün yürümeyi öğrenebilirdim ama ben bunu yapmaktan kaçındım. Her konuda yükümlülük almaktan kaçındım. Büyük bir boşluk ve kayıtsızlık içinde yaşamıştım. Ne zekiydim ne aptal, ne ilginçtim ne sıkıcı; ve çaba göstersem de göstermesem de ne iyi olabilmiştim ne de kötü.
Reklam
rümeysa kaleli
, bir kitap okuduPuan vermedi·192 syf.·
4 günde okudu
·Okunma: 19 Eylül 2025 17:42
·2025 11. kitabı
Başta kitabı okumakta zorlandım. Bitmeyen cümleler, sürekli virgüller derken biraz boğucu geldi. Ama içine girdikçe bırakamadım, çok farklı, ürkütücü bir distopyaydı.
Felaketin kendisi (adalara saldıran dalgalar, sürekli aynı ölüler vs.) zaten bir tür alegori gibi. Gerçekçi olup olmamasından çok, onun yarattığı toplumsal tepki asıl mesele. Yani insanların nasıl yönetildiği, nasıl susturulduğu, hatta mutlu olduklarına inandırıldığı kısım daha korkutucu.
Çünkü gerçek hayatta da hepimiz görüyoruz, sorunlar devasa boyutta olsa bile, sistem öyle bir kurulur ki halk her şey yolunda sanmaya devam eder. Cavalli’nin de derdi, felaketten çok felaketle baş etme bahanesiyle kurulan baskı düzeni bence.
Özellikle kitabın sonundaki “kar küresi” benzetmesi uzun süre aklımdan çıkmayacak.
Karasevdalılar, insan ilişkilerinin belirsizliğini ve gerçeğin gölgelerini ustaca anlatan bir roman. María’nın Javier’in yalan söyleyip söylemediğinden asla emin olamayışı, beni de sürekli şüphe ve gerilime sürükledi. Javier’in manipülasyonu, Devern’in trajik ölümü ve aşkın gölgesinde alınan zor kararlar, kitabı sadece bir aşk hikâyesi olmaktan çıkarıp, insanın ahlaki ve duygusal sınırlarını sorgulatan bir deneyime dönüştürüyor. Marías’ın uzun, yoğun cümleleri ilk başta gerçekten zorlayıcı. Bu noktada çevirmeni tebrik etmek gerek bence. Bitirdiğinizde akılda kalan tek şey, gerçeğin asla tam olarak bilinemeyeceği ve hayatın kırılgan dengesinin her an değişebileceği..
