Bu zavallı çocuk zaten demiş ki:
—Nihayet derecede seviyorum... Ben biteceğim.
Ah ne alçak gönüllerimiz var. Nefrete neden olması gereken olayların sevgiyi öldürememesi ne acıdır!
.., hayatı birkaç saniye yolundan alıkoyacak kadar müthiş, etkileyici, gencecik bir yüz görünüyordu...Yanaklarının renginde olan dudaklarının aralığından dişleri, şakaklarındaki ve boynundaki gayet ince derisinden mavi damarları seçiliyordu.
Meğer aklını başından alan bu tebessüm, kızın o küçük, o güzel ağzının bütün üst dudağının biraz kısa olmasından kaynaklanıyormuş.
Meğer o eşitlikçi tebessüm kendisine değil, bütün âleme, bütün eşyaya aitmiş.