Selahattin Ozpalabiyiklar'in çevirmekle yetinmeyip bir örücü edasıyla ince ince notlandirdigi Scorpion ve Felix, özellikle Nietzsche ve Sterne üzerine çalışmalarıyla tanınan Duncan Large'in beklenmedik sunuşuyla, nihayet tam tekmil Türkçede.
Roman, ingiliz romanının tarihini sadece edebi bakış açısıyla değil toplumsal ve ideolojik bir form olarak da ele alıyor. Kısa ama oldukça yoğun bir giriş çalışması denebilir aslında. Eagleton romanlarını; yükselen orta sınıf,ahlak,mülkiyet,aile ve iktidar başlıkları altında yazmayı sever:) Bu romanda da gördüğümüz gibi Fielding,Sterne,Austen ve Dickens gibi yazarları toplumsal işlevleri üzerinden değerlendirir. Bahsi geçmişken Fielding de bahsetmek isterim dümdüz bir yazardır diyebiliriz de diyemeyiz de genelde hatta her romanında duyguların karmaşıklığıyla uğraşmak istemediği için basma kalıp ya da edebi klişeler kullanır. Neyse özetle kitap elt okuyanlar için yeteri derecede verimli bir kitap bence onun dışında ingiliz romanına ya da ingiliz edebiyatına ilgi duymuyorsanız pek sarmaz,yine de bi okuyun derim:)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Aslında seksek oyununu hiç sevmemişimdir ben."
OF.
Ulysses ile benzedikleri söylenmiş, iki sene evvel Adil Han'dan alıp hala okumadım kendisini, üzerine çok okudum ve izledim ama. Aralarında Joyce bulunmasa bile Sterne, Proust, Woolf, Pinget, Simon, Pamuk, Yusuf Atılgan bulunan, şuur akışı ve nouveau roman yazarlarına hususi bir kısımım var. O kısıma dayanarak, -bilhassa Tristram'ı düşünerek- diyorum ki Seksek Ulysses'ten ziyade Niteliksiz Adam'a benziyor. Aradaki o nüansın Ulysses ile Tristram'ı, Seksek ile Niteliksiz Adam'ı yan yana koyduğu görülebilir sanıyorum.
Şimdi, şu bir ay denebilecek (belki Yerdeniz Öyküleri'ni, Vergilius'un Ölümü'nü yahut Kralkatili'ni tekrar baştan sona okusaydım bu kadar zul gelmeyecek olan) uzuuun sürenin son bir haftası boyunca düşündüğüm şey 131. bölümdü; 131. bölümü, araya 58'i soktuktan sonra tekrar okumak ve kapağı kapatıp bir oraya bir buraya atlatamadan huzurla sigaramı içmekti. Bu düşünce geldikten sonra kitabın bana daha fazla bir şey vermeyeceğini anladım. Alıntılarımı yapıp kendisini iki sene sonra tekrar okunmak üzere rafa kaldırdım.
Tekrar okunması gerekiyor, bu kesin. Her kitap gibi, Cortazar'ın "sıradan okur" dediği kişi olup, birbirini takip eden bölümleri okuyacağım. Ve o okumamda dilerim ki La Maga'nın oğlunun ne ara gittiğini ve Oliveira'nın ne ara Talita'larla yaşamaya başladığını fark edebilirim, okuduklarımın neredeyse yarısı kopuk, bölük, bağıntısız.
Şunu da eklemek isterim: Horacio, Ulrich, Alain (dolayısıyla Oslo 31 Anders da), Tomas (Kundera), Johnny (Naked,1993) ve birkaç kitap/film karakteri daha... Benziyorlar. Lakayıtlıkları, kadını aşkı sevdikleri için sevişleri ama aşkı da salt, istençli duygudan ziyade (bazılarının) kaçınılması mümkün olmayan zorunlu his olarak görmeleri, rahat batması ama eğlenmeyi de sevmeleri, ama eğlenirken oradaki diğer kişilere
roman sanatı (1986)
Milan Kundera (1929-2023, 94y)
Çeviri: Aysel Bora (1943-2022, 79y)
youtu.be/XeKovtWw8_I?si=...
Önceki Kundera videomdan sonra bir seneden fazla zaman geçmiş.. Kundera gerçekten yoğun, dolu ve sarsıcı bir yazar, kitaplarını üst üste okuma cesareti.. belki de profesyonel bi boksörle ringe çıkma densizliğiyle benzer diyebiliriz. Yani Kundera mı okudunuz, bırakın biraz okuduklarınız demlensin.. sindirmek ve özümsemek için kendinize biraz zaman tanıyın..
Bu kitap Kundera’nın roman, edebiyat, çeviri, telif hakları, yazarın eserlerini yazma tekniği ve eserlerine bakış açısını çözümleyen çok dolu bir kitap.. kafasında oluşturduğu yazım sürecini, bu süreci besleyen ve çok önem verdiği birçok yazar ve eserini bizimle paylaştığı yazıları içeriyor.. bu yazarlar başlıca modern çağın kurucusu Cervantes, Kafka, Marcel Proust, James Joyce, Thomas Mann, Laurence Sterne, Hermann Broch, Robert Musil ve Witold Gombrowicz..
“köşede dursun” yazıları.
Merhaba, kitabın ilk bölümündeki hikaye eğlenceli ve takip edilebilirken daha sonra eklenen mektuplaşmalar, kitap ve yazar hakkında ekler okumayı aşırı güçleştirdi. Okumasam da olurdu tadında bir kitapmış. Okumuş olduk :)
Nikolay Petroviç İrtinyev (Nikolenka) onuncu yaş gününden üç gün sonra, 12 Ağustos 18..’de, hayatında kısa bir zaman sonra gerçekleşecek olaylardan habersiz, Saksonyalı mürebbisi Karl İvaniç Mauer’in yaptığı sakarlıkla uyanır. Kendisinden sadece bir yıl birkaç ay büyük ağabeyi Vladimir Petroviç’le (Volodya) birlikte yıkanıp giyindikten sonra emekli bir üsteğmen olan babaları Pyotr Aleksandroviç’in yanına gider. Çalışma odasındaki Pyotr Aleksandroviç, Kâhya Yakov Mihaylov ile bütçe planlaması yapmaktadır. Çocuklar birkaç gündür evde yapılan olağanüstü hazırlıkları fark etmiş olsalar da sebebini o esnada öğrenirler. Nikolenka ve Volodya o gece Petrovskoye’den ayrılarak sosyeteye uygun bir hayata adım atmak için gerekli olan eğitim ve terbiyeyi almak amacıyla babalarıyla Moskova’ya gideceklerdir. Karl İvaniç 12 yıldır yaşadığı evden ayrılacak olmaktan dolayı kırgın ve kızgındır. Bu sebeple Almanca dersini öğle yemeğine kadar uzatır. Öğle yemeği vakti geldiğinde Pyotr Aleksandroviç, anne Natalya Nikolayevna İvanovna, kız kardeş Lyuboçka, Lyuboçka’nın mürebbiyesi Mariya İvanovna (Mimi) ve kızı Katenka’dan oluşan masaya bir meczup olan Grişka da oturur. Anne ve baba, Grişka’nın kehanetlerinin gerçekliği üzerinde konuşurken Lyuboçka ve Katenka da o gün yapılacak ava götürülmeleri için izin almaları hususunda Volodya ve Nikolenka’yı sıkıştırır. Çocukların önerisi büyükler tarafından kabul edilir ve ailecek Kalinov Ormanı’na giderler. Çocuklar, av dönüşünde yolculuklarının ertesi sabaha ertelendiğini öğrenirler. Nikolenka’nın bu mutluluğu Karl İvaniç’in onlarla Moskova’ya geleceğini haber almasıyla ikiye katlanır. Ertesi gün saat on ikide onları götürecek fayton konağın önünde hazırdır. Gözyaşları içindeki anneleri, annelerinin dadısı Natalya Savişna (Nataşka) ve evin diğer
