"Ben Git kadinin ruhunu al, sonra da şu üç kelamımı öğren:
Insanda ne var?
İnsanda sevgi oldugunu anlamıştım.
Insana ne verilmemistir?
"Adam bir yılın hesabını yapiyor, oysa akşama kalmadan öleceğini bilmiyor." Ardından Tanrının diğer kelamını hatırladım:
"İnsana ne verilmemiştir öğren."
İnsanda ne olduğunu öğrenmiştim. Artik insana ne verilmediğini de biliyordum. Insana neye ihtiyaci olduğunu bilme yetisi verilmemişti.
Insan neyle yaşar?
Kadının başkasının çocuklarına acıyıp ağlamasanı görünce, içinde yaşayan Tanrıyı gördüm ve insan neyle yaşar anladım.
Her insanın kendisi için kaygılanarak değil, sevgi ile yaşadığı öğrendim
Tanrı’nın son kelamını da öğretip beni artık affettiğini de anlamıştım
Bunları öğrenince yine göğe döneceksin."