bir hayalciden başka hiçbir şey olmayı denemedim. bana dışarı çıkıp yaşamamı söyleyen insanları hiç umursamadım. hep benden uzak olan ve hiçbir zaman olamayacağım şeylere ait oldum. bana ait olmayan her şey, aşağılık dahi olsa, daima şiirle dolu gibi göründü. hep sevdiğim şey, saf hiçlikti.
erkek gibi kusurlu bir varlıkla yaşamak için (!) yaratılmış olarak kadınlar yeteneklerini kullanarak müsamahanın lüzumunu anlamalıdırlar; fakat insanlığın bütün kutsal hakları kör itaatte ısrar etmekle ya da sadece erkeklere ait en kutsal ayrıcalıkla ihlal edilmiştir.
acılarım sayesinde çok güçlendim, öyle ağlayıp durmuyorum; üzüntüm çok, ağlama isteğim de kocaman ama artık bunları düşünmeyeceğim, elimden geldiğince neşeli bir hayat sürmeye karar verdim.