storyofreader
@storyofreader
Şu anda okuduğu kitap
İtaatkâr kalabalığa karıştım. Kimse kimsenin yüzüne bakmazken ben herkesin yüzünü taradım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sola dönüp kalabalığa karıştım. Niyetim bu muydu, bilmiyorum. Yeni bir kuyruğa rastlayacağımı umdum galiba. Kuyruklar çok sıktı. Her yerde oluyordu. Bu kenti, yıllardır eğleştiğim bu vahşi ve insafsız kenti, görgüsüz mobilyalar ve yüksek teknoloji ile donatılmış yarı legal ofislerde, besili oligark yavrularının sinirli erkek sesleriyle insanların her şeyini belirlediği bu kenti, bu kenti sevmek istiyordum. Onunla hâlâ uzlaşmak istiyordum. Geçen yıl tamamı kesilip, kökleri betonla sıvanan ağaçlarını hayal ediyordum yürürken. Nereye gitti bilinmeyen düz yüzlü, endişesiz, alıştırılmış görünüşlü kadınlar ve erkeklerin gölgelerine, nefeslerine, seslerine dokunmak istiyordum. Telefonumdaki elektronik evrak yığınını silip atmak, yardım fonu kriterlerini şeytan götürsün, yeter diyebilmek, bir kahve fincanını biraz sonra mayına basma endişesi duymadan tutabilmek istiyordum.
Kader sözcüğü hep öksüz bir kediyi anımsatır bana, ağlamaklı olurum.
Başta dedim ya, aşındım, büzüldüm. Bir sürü keder, sevinç, söğüt yaprağı falan süpürüldü üstümden. Nice ayakkabının, tekerleğin eskidiğini gördüm. Yeryüzünün şu ücra köşeciğinde kimseyi kimseden ayırmadım. Bakanlar, zamanın geçmesini alçakgönüllülükle kabul edenler yol demez bana ama, ayda yılda bir de olsa Semihalar’a varmak için üstümde yürürler.
Bir sabahtı yine, belki bir sabah bile olmamıştı daha, direk de dikilmemişti daha, ya da dikilmişti, hiçbir şey kesin değildi.