storyofreader
@storyofreader
“Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da, bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kağıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
1944 yılında Fas’ta doğan Tahar Ben Jelloun, felsefe eğitimi almış, sosyoloji ve psikoloji alanlarında doktora yapmış bir akademisyen. Fransız sömürgesindeki Fas'ta yetiştiği ve bir Fransız okuluna gittiği için anadili Arapça dışında, Fransızca'ya da oldukça hakim olan yazar, eserlerini de bu dilde vermekte. Bu konuda bilhassa Arap dünyasından oldukça tepki alan Jelloun, bu tercihinin sebebini şöyle açıklıyor: "Anadilimde yazma kolaylığına kaçmak istemedim. Fransızca yazarak, biraz daha çaba sarf etmek istedim. Ayrıca Arapça'ya saygım ve sevgim sonsuz. Kur'an dilini katletmeyi göze alamam ancak bu katliama Fransızca' yı gönül rahatlığı ile alet edebilirim. Zira Arapça karım, Fransızca sevgilim! "
Ben Jelloun, 1987’de Fransa’nın en prestijli edebiyat ödülü olan Goncourt Ödülü’nü Kutsal Gece kitabıyla alır. Romanlarında Fransız toplumundan çok, Faslı ya da Fas'tan gelme kahramanlar boy gösterir. Fransa’ya Tanca’dan göç eden yazar, eserlerinde de Tanca’dan bahsetmiştir.
Yazarın okuduğum ilk eseri olan bu kitapta üniversite tahsilini yansıttığını gördüm. Kitabın kahramanı isimsiz yaşlı ve hasta bir adamdır. Kitabın konusunu biraz da olsa Stefan Zweig - Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat’e benzettim. Yazar kitabı ilahi bakış açısıyla yazmış. Hasta olan adamın kendini, hayatını, yaşadıklarını ve yaşayamadıklarını sorguladığı şahane bir kitap. Kitabın kahramanı her şeyi sorgularken aynı zamanda kendisiyle de bir hesaplaşma halinde.
Altını bol bol çizdiğim nadir kitaplar arasında yerini aldı bile bu kitap. Yazar ile tanışmak için bu kitap doğru bir tercih, herkese tavsiye ederim.
“Yavaşça geçiyor zaman onu kızdırarak.”
Çehov, yazdığı dönemde (1894) Rus toplumunda görülen birçok megalomani vakası üzerine kendi rüyasında gördüğü kara keşişi öykü haline getirmiştir.
Kara Keşiş öykü kitabı, kendisinin Tanrı'nın seçtiği önemli bir insan olduğuna inanan Kovrin'i anlatmakta.
Normal bir yaşam süren Kovrin bir gün kendi yarattığı hayaliyle tanışıyor yani Kara Keşiş ile. Korvin kendisinin özel biri olduğuna o kadar inanmaktadır ki kendi yarattığı hayali de ona bunu müjdeler. Kovrin bu şekilde kendini kandırarak Kara Keşiş ile birlikte bir yaşam sürer, yani yavaş yavaş delirir. Ama aslında Kovrin deli midir yoksa bir dahi mi?
Konusu delilik ile dahilik arasındaki ince çizgi, Altıncı Koğuş’ta olduğu gibi yine tek kelimeyle muhteşemdi. Tolstoy'un övgüsünü kazanan bir eser.
Kitabı okuyanlar karakterlerden yola çıkarak yaşamlardaki değişimin nasıl gerçekleştiğini görecek; kimileri nerelere savrulduklarını kimileri ömürlerinin en güzel yıllarını niçin ve nasıl kötü geçirdiklerini anlayacak.
“- Ebedi hayatın amacı ne ?
- Her türlü hayatın amacı neyse o, yani haz. Hakiki haz bilgidedir, ebedi hayatsa bilgi için sayısız ve tükenmez kaynaklar sunar.”
