storyofreader
@storyofreader
Benim için bu yazarın ilk kitabıydı. Okurken yüzünüzde sıcak bir gülümseme oluşturan, akıcı ve yaz tatili için uygun bir kitap. Monoton ilerlemesine rağmen akıcı bir kitap. Böyle deyince kendimle çelişiyormuşum gibi bir izlenim oluşturdum biliyorum ama gerçekten kitabın yapısı böyle.
Leylak rengi bir minibüs, her hafta sonu Dublin'den üç saat uzaktaki taşra kasabası Rathdoon'a doğru yedi yolcusu ile birlikte yola çıkar. Bu yedi yolcu hiç değişmez ve her ne kadar aynı kasabada yaşıyor ve birbirlerini tanıyor gibi görünselerde aslında hepsi iç dünyalarında çok farklı hayatlar yaşıyorlar ve aslında birbirlerini hiç tanımıyorlar.
Kitaptan çokça keyif aldım, beğendim diyemem çünkü sürekli bu türdeki kitapları okumadığım için yavan geldi bana.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“...yani senin de söylediğin gibi kaçmak zorunda olmamayı istiyorum. Bu bana yeter.”
Hepsi Alev, Selim İleri’nin edebiyattaki 40. yılını kutladığı kitabı. İleri’nin, ikonaların kurtarıcısı Basileus İrene’nin sürgün günlerini anlattığı hikayesi. Hikayeden çok nesir gibi. Okurken hiç bitmesin istediğim, sayfalar ilerlerken üzüldüğüm ipek gibi bir anlatımı var kitabın. Aynı zamanda dilin diken gibi battığını hissediyorsunuz. Derin bir konu seçmişken böyle şahane bir anlatım yakalamak her yazarın da başarabileceği bir şey değil.
Kitabı elime aldığımda adı oldukça ilginç gelmişti. Ama kitabı bitirdiğimde bu adın anlatılan hayatı tam manasıyla kuşattığını gördüm.
İktidar ve şatafat her zaman mutluluk getirmez. Güç bazen onu tutan eli, onu taşıyan hayatı yakar kavurur. Geriye pişmanlıklarla dolu yangın artığı bir hayat kalır. Basileus İrene’nin hayatı ve idealleri bir yangın yeri. Kısaca hepsi alev.
Roman, 1976 ve 1977 yıllarında yazılıp 1979’da Milliyet Gazetesi’nin açmış olduğu roman ödülü yarışmasında Orhan Pamuk’un Cevdet Bey ve Oğulları romanıyla birlikte birinciliğe layık görülmüştür.
Kitap, bir kayboluşun izini süren, okuyucusunu bu benlik kazanma mücadelesine ortak eden bir ilk roman özelliği taşımaktadır. Mehmet Eroğlu, romanında bizi bir ıssızlığın, karanlığın, bilinmeyenin, sessizliğin ve sesliliğin ortasında bırakır. Edebiyat tarihimizin savaş karşıtı ilk romanlarından biri, bir dönem sakıncalı bulunan kitabın cümleleri arasında kaybolmak büyük bir zevk!
Kahramanımız Ayhan, 74 Kıbrıs Harekatına katılmış ve yurda yaralı olarak dönmüştür. Ancak ruhundaki yara hala taptaze ve kanamaktadır ki bu yüzden eski çevresine uyum sağlayamaz. Ayhan, savaşta yaşadığı olaylardan etkisinden kurtulamadığı travmalar edinir. Kafasına silahı dayar ve tetiği çeker. Ölmez! Savaşa karşı, savaşın içinde, savaş bittiğinde ise kendi ile savaşını sürdürmeye devam eden bir roman karakteridir Ayhan. Arkadaşları ile yaşadıkları, kadınlar ile ilişkileri, 12 Mart olayları, sağ sol davası cereyan ediyor romanda.
Ardına düşeceği bir öfkesi var Ayhan’ın.
Doktoru dinledi ve denedi. Tıpkı Mağusa’dan ayrılırkenki gibi kafasında yine sorular var şimdi ama aynı noktada değil artık Ayhan. Geçirdiği bir kaç ay onu aynı noktaya getirmiş gibi dursa da öyle değil artık; bu kez kurtuluş umudu yok! Sona geldi, ıssızlığın tam ortasına.
