storyofreader
@storyofreader
Atlas, Borges'in dünyanın farklı şehirlerine yaptığı gezilerde biriktirdiği anıları, gözlemleri ve düşleri harmanlayan bir metin. Borges'in eşi ile yaptığı gezilerden aldığı notlar ile onunla beraber yanınıza birçok tarihi lideri, yazarı ve eseri alarak bir yolculuğa çıkıyoruz.
Atlas, söz ile imgenin Borges'çe buluşması. Yeryüzünün ruhundan doğmuş düşlerin, zamanın örgüsünde buluşması. Sarp dağlar, duru denizler, büyülü adalar arasında bir yazınsal çağrışımlar yolculuğu.
Kelimelerin, cümlelerin yardımıyla dünyayı görmeye ve anlatmaya çalışan bir yazarın kitabı Atlas. Borges’in kör olduktan sonra dünyanın farklı ülkelerine yaptığı seyahatler farklı bir şekilde anlatılıyor.
Sıradışı düşlerle gerçeğin birleştiği bir atmosferde siz Borges okumaya ne zaman başlıyorsunuz ?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“İnsan ömrü boyunca yaşadığı nice gösterişsiz olayı nimet diye nitelendirebilir.”
“Mesafeler kulaçlara, taraflara ve kilometrelere bölünebilir; ömür ise bu tarz ölçümlere gelmez.”
Koku, her varlığı biricik yapan, onu diğerlerinden farklılaştıran etmenlerden biridir. Parmak izi gibidir, kişiseldir. Her şeyin görme duyusuna odaklandığı, betimlemelerin daha çok görsel özellikleri ifade ettiği bir dünyada, önemsenmeyen bir duyuyu kitabın konusu olarak seçme cesareti ve konuyu ustalıkla okura anlatabilme başarısı için yazarı ne kadar övsem az.
Kitap, ana karakter olan Grenouille’in doğumundan ölümüne kadar başından geçenleri anlatıyor. Adından da anlaşılacağı üzere ana tema kokular üzerine ve bütün kokuların merkezinde Grenouille duruyor. Onun koku duyusu her şeyin üzerinde. Öyle ki gözleriyle değil burnuyla görüyor, nesneleri ismiyle değil kokularıyla tanıyor. Kokusu olmayan bir şey onun dünyasında yok. Ama kitabın ironik tarafı kendisinin bir kokuya sahip olmaması ve kendi kokusunu kendi elleriyle yaratıp kendi varlığını insanlara göstermek istiyor.
Kendine özgü koku yaratmak isteyen Grenouille için işin sonu idama varır. Ancak öyle güzel bir koku yapmıştır ki kimse onun suçlu olduğuna inanmaz ve tepki gösterir. Herkes onun kokusuna kapılıp ilgi gösterir ki idam sehpasından alınan Grenouille insanların izdihamı yüzünden ölür.
Sevgisiz bir insanın neler yapabileceğini gösteren bu romanda birçok duyguya yabancılaşıp suçlu kim diye sorgulamaktan kendimi alamadım.
“Kokuların öyle bir inandırıcılığı vardır ki, sözden, gözle görmekten, duygudan, iradeden daha güçlüdür. Savılıp atılamaz bu inandırıcılık, soluduğumuz havanın ciğerlerimize işleyişi gibi, o da içimize işler, doldurur bizi, hepten ele geçirir, çaresi yoktur. “
