Strepsa
@strepsa
Lise 3. Sınıf
14 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Yazarın dili gayet akıcıydı. Oturdum 1 günde bitirdim kitabı. Kendi hayat hikayesini anlatıyor. Betimleme dışında yeterliydi diyebilirim. Ona da çok takılmyorsunuz zaten. İşin ilginç yanı bütün bunların gerçek hayatta yaşanmış olması. Başlarda okurken roman havasıyla bakıyordum biraz ama sonradan daha vurucu kısımlarda fark ettim bunu. Gerçek bir insanın hayat hikayesiydi bu. O dakikadan sonra biraz daha farklı baktım. Kimisi başarısızlıklıklarla dolu bir öykü diyebilir. Bence hayat bu. Ne başarı ne başarısızlıklık dinler, günün sonunda insanları sürükleyecek bir hikaye çıkartmayı başarır size.
Reklam
Aktivist Uzaylıların Sinir Bozucu Büyüsü :3
Aylar önce okudum da inceleme paylaşmayı unutmuşum. Kısa tutacağım. Kitabın evreni çok güzel bir kere. Gerçekten içinde yaşadığınızı hissediyorsunuz. Yazım tarzı ve betimlemeler de çok hoş, akıyor baya kitap. Tamam her şey güzel ancak bir yerden sonra kitap taramalı tüfek gibi propaganda sıkıyor. Okursanız anlayacaksınız, bu durum çok canımı sıktı. Bu yüzden de sonunu merak etmeme rağmen bitirmedim kitabı. Zaten son kısım Aeden'da geçenlerden daha sıkıcı geldi bana. Yazarla ilgili mevzulara da değinmiyorum ama verdiği bazı bilgileri verecek yetkinlikte değil, orası açık. Neyse, yine de bir şans verin derim. İyi okumalar.
İdam Mahkumu Olmak ve İdamİnsan
Öncelikle, bu ilk incelemem olduğu için hatalar çok olur, okuyanlardan şimdiden affola. Kitabımızın ismi: Bir İdam Mahkumunun Son Günü. İsminden de anlaşılacağı üzere kitap idamla ilgili. Hem de en kanlısı: Giyotin idamı. Bu açıdan kitap olması gerektiği gibi karamsar ve az da olsa psikolojinizi etkileyebilir. Ama amacımız bu değil mi? Empati kurmak değil mi? O yüzden bence herkesin anlayarak okuması gereken bir kitap. Bu farkındalığa herkesin varması gerektiğini düşünüyorum.
Kitabın önsözüne de ayrıca değinmek istiyorum. Benim kitabı uzun süre ertelememe neden olan bu uzunca önsöz, aslında bir manifesto. Eğer kitabı okuyacaksanız önsözü katiyen atlamamanızı öneririm. Dönemin kanlı ve iğrendirici politik durumunu gözler önüne seriyor.
Roman kısmına gelirsek tam olarak neden hapse girdiğini bilmediğimiz bir mahkum idam haberi alıyor ve hapishane yönetiminden bir kağıtla kalem istiyor. Bundan sonra da 1. ağızdan mahkumun yazdıklarını okuyoruz.
İdam haberini öğrendiğinde pek tepki vermese de küçük bir çocuk ellerini çırparak, neşeyle; "6 haftası kaldı!" diyor. Bu kısım aslında her şeyi özetliyor: O dönemde idam öylesine normalleşmiş ve halka inmiş ki küçük çocuklar bile bunu sevinçle karşılar olmuş. Bu noktada bana göre toplumdaki vahşet çoktan müdahale edilmesi gereken seviyeye gelmiş. Eğer bir toplumun nasılsın olduğunu bilmek istiyorsanız o toplumdaki çocuklara bakmanız yeterli. Çocuklar saftır, masumdur. Yani öyle olmalıdırlar.
Bu kadar yeter üşendim.