Evrenin boş olup olmadığını bilmenin benim için önemi yok, zorunluluğun yönettiğini ve dünya yasalarının kişiden bağımsız olduğunu hissetmenin benim için önemi yok, hakikat asla başka bir şey olmadı, hakikatin bana yeterli olmasını protesto ediyorum, onları -ölülerini- görmeyi hayal eden zayıf yaratıkları küçümsüyorum.
Filozofların tanrısı bana yeter, ben de bir kişiyim ve kendim dışımda kimseyi aramıyorum, müebbet ölüme razıyım, kurtuluş fikri bana bir taşkınlık gibi geliyor, kurtulmak metafizik bir tecavüz yalnızca. Muhterem Valide her türlü Mesihçiliğe karşı Klasizmi tercih ediyordu; ermişler gibi haklıydı.
Tanrı bizi sevmiyor ve o sevilecek bir şey de değildir, Mistisizm özünde Narsisizmdir, kişisel Tanrı ise saçmalıktan başka bir şey değildir, yoksulların teselli bulma ihtiyacı kendi alçalmalarının kanıtıdır, yoksa varsaydıkları figürlerin gerçekliğinin değil...