İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;
Bir hayata çattık ki,hayata kurmuş pusu.
Geldi ölümlü yalan,gitti ölümsüz gerçek;
Siz ,hayat süren LEŞLER ,sizi kim diriltecek?
Melekler dolanır bu kuytu yerde,
Ey gün kadar güzel çocuğum uyu!
Bir gün hasretiyle için titrer de ,
Anarsın ,bu derin , tatlı uykuyu.
Uyu da gündüzler su gibi dinsin ,
Menekşe gözüne kirpikler insin;
Yarın, şafak vakti,içine sinsin,
Güneşle uyanan kuşların huyu.
Uyu yavrum, akşam seni üzüyor,
Artık gözlerini uyku süzüyor;
Uykunun gölünde basın yüzüyor,
Dalgalandırmadan o durgun suyub