"...Onun açıklamasına göre, çok eski zamanlarda insanlar güneşin çocukları olarak erkekler, dünyanın çocukları olarak kadınlar ve ayın çocukları olarak kadın-erkekler şeklinde var oluyorlarmış. Dahası, onlardan her biri yuvarlak vücutları, dört ayak, dört el, ikişer üreme organı ve çift yüzleriyle bugünkü büyüklüklerinin iki katına sahiplermiş ve bu halleriyle saldırganlaşıp Tanrılar için bir tehdit oluşturmaya başlayınca, Zeus onları bir şekilde güçten düşürmek için, tümüyle ortadan kaldırmadan ikiye bölmüş. Apollon ise insan soyunun yok olup gitmemesi için, yaraları iyileştirmiş, onların kesilmiş taraflarını deriyle kaplayıp, üreme organlarını öne çekmiş. Aristophanes'e göre, insan bu tarihten itibaren yarım ve eksik bir varlık olarak, diğer yarısına duyduğu özlemle yanıp tutuşmuş. Onun gözünde aşk, işte yitirilmiş bu bütünlüğü yeniden ele geçirme arzusundan, insanın kaybettiği diğer parçasını bulma isteğinden başka bir şey değildir.
..."