Ancak bizde birey olma cesareti yoksa sevgiye asla erişemeyiz, çünkü "sevgi, kişinin bütünlüğünü koruması koşuluyla birleşmedir”. Sevgi, güvensizlik hissinden dolayı almak değildir; vermekle, neşenin, ilginin, anlayışın, şakalaşmanın ve üzüntünün, yani içimizde " canlı olan tüm şeylerin ifadesi ve dışavurumuyla " başlar.
Ateşine değil sebatına boyun eğiyorum. Su damlaları sonunda bir kayayı bile eritir. Hem zaten, nasıl olsa bir gün öğreneceğine göre, ha yarın ha bugün, fark etmez....