Seçemediğimiz şeyler yüzünden başımızın ağrıması, karnımıza krampların girmesi ve sen varolduğundan beri olan hiç bitmeyen, bitmeyecek olan sorunlar...
Bazen insanların duygularını çok düşünüyorum diye kendimle tartıştığım oluyor. Keşke başkalarıda karşısındakini incitmekten korksa ya da bencilliği bir kenara bırakıp başka biri olsa. Niyetim birilerini değiştirmek değil. (ki bu dünyanın en saçma ve boş işidir.) Sadece biraz ince düşünceye, anlayışa, at gözlüklerimizi çıkarmaya ihtiyacımız var.
Öyle işte
Her mükemmel varlığın ardında da mutlaka bir trajedi vardı. Sanki en sıradan çiçeğin açması için bile dünyanın şiddetli doğum sancıları çekmesi gerekiyordu.