'' Geçici düzenler köpükler gibi uçar gider. Aynen öyle, köpükler gibi, geçici. İnsanın bu dünyadaki bütün çalışması köpükten öte bir şey değil. İnsan kendine faydası olacak hayvanları evcilleştirip düşmanca davrananları yok etti, toprağın yabani bitki örtüsünü temizledi. Ama sonra insan yok oldu ve ilkel hayat geri dönüp onun elleriyle yaptığı her şeyi sildi süpürdü.''
" ... kendi kendimi yenmek giderek bir tür öfkeye dönüşmüştü, sabırsızlıktan titriyordum, çünkü içimdeki Ben'lerden birinin karşısında her zaman öteki, bana göre çok ağırdı. Biri, ötekini kışkırtmaktaydı..."