Su Akar
@suakarbook
4 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Artık gerilim türüne başlamam gerekiyor sanırım çünkü çok fazla şey kaçırıyorum.
İnstagramda çok sevdiğim bir içerik üretici sayesinde okudum bu kitabı. Kitap, yazar bir adamın eşini kaybetmesiyle başlıyor. Ama eşinin cesedi bulunmadığı için adamın hala karısı için umudu var. Ama yas ve depresyon içinde bir yıl geçiriyor. Sonunda editörünün tavsiyesiyle bir adada yaşamaya başlıyor. Amacı yeni kitabını yazmak ama karısının yazdığı makaleler kendine mektup olarak gelmeye başladığında ada daha tuhaf hale gemeye başlıyor. Adadaki tek tuhaflık bu da değil. Kuşlar yok, dış dünyaya tamamen kapalı ve yaşayanlar sadece kadın.
Evin döşemesinin altında bir bir el iskeleti ve bir kitap taslağı buluyor yazar. Kendi depresyonda olduğu süreçte yazma yeteneğini de kaybettiği için bu kitabı kullanabileceğine karar veriyor. Bu noktada Sarı Yüz aklıma geldi benim. Bir de adam tüm kırmızı noktaları görmezden geliyor. Karısına benzeyen birini gördüğüne emin ama bunun peşine düşmüyor. Ya da sorması gereken soruları sormuyor. Bu bana biraz tuhaf gelmişti ama katarsiste sebebini anlıyoruz bunun da.
Ters köşeye ters köşe çakan bir kitaptı. Ve olaylar tamamen gerçek olma ihtimali yüksek olan şeyler. Bu yüzden gerilim daha da artıyor..
10/10 benim puanım. Gerilim türüne başlamak isteyenler için de ideal. Aynı zamanda bir reading slump çözücü.
"Nefret ve acıyla dolu bir dünyada yaşıyoruz, karanlık zamanlardan geçiyoruz ama ararsan hala bulabileceğin sevgi ve ışık da var. Tanıdığın herkes hem iyi hem de kötü olma potansiyeline sahip. Birinin doğrusu, başka birinin yanlışı da olabilir. Güzellik ve kusursuzluk gibi sahte fikirlere gereğinden fazla önem yükleyen bir toplum yarattık. Dünya klon gibi davranan insanlarla dolu; hepsi belli bir şekilde görülmek ve duyulmak istiyor. Küçük ekranlarda kendilerini başkalarıyla durmaksızın kıyaslamakla öyle meşguller ki daha büyük resmi göremiyorlar. Ben dünyayı değiştiremeyeceğimi kabullendim ama eşsizliğin korkulacak ya da hor görülecek değil, kutlanacak bir şey olduğuna inanıyorum. Hayat hem güzel hem de çirkin, bizim de madalyonun iki yüzüyle birden yaşamayı ve karanlıktaki ışığı görmeyi öğrenmemiz gerekiyor."
