7/10
2026 1. kitabı
Şuana kadar okuduğum en iyi kitaplardan biriydi. Kitapta Emir adında bir karakterin çocukluktan yetişkinliğe kadar olan hayatı kendi ağzından anlatılıyor. Kitap Emir'in hataları, korkuları, hayalleri, sırları ve vicdanıyla muhasebesi üzerinden ilerliyor. Ve tabii ki savaşın ne kadar iğrenç, derin ve kalıcı hasarlar bıraktığı karakterlerle canlandırılarak anlatılıyor. Savaşla ilgili kısımları okurken aklıma sürekli Gazze geldi, bu kitapta yazılanlar gerçek ya da değil bilmiyorum ama Gazze'de hergün bunların yaşandığından, Gazzenin her sokağında Sohrab'ların olduğundan eminim. Ahhh Sohrab... Canımın içi Sohrab, keşke sana bir defa sarılabilseydim... Ama "Zendagi migzara" Sohrab. "Hayat devam ediyor"
Yazar her karakteri, duyguyu, hissi o kadar güzel bir ustalıkla aktarmış ki her karakteri anlayabiliyor, onu hissedebiliyor ve onun iç dünyasından dünyaya bakabiliyorsunuz. Çok güçlü bir kalem yazarı tebrik etmeden geçemeyeceğim.
Öte yandan yazarın daha önce de bir kitabını okumuştum "Ve Dağlar Yankılandı" o da muazzamdı ama şunu farkettim ki her iki kitabında da beni rahatsız eden bir şeyler vardı. Özellikle de İslam, din ile ilgili kısımlarda bunu hissettim. Yazar bunu bilerek mi yapıyor bilmiyorum ama sıkıntılı kişilerin ismi hep dini isinlerdi. Örneğin Ve Dağlar Yankılandı kitabında asalak sakar askerin ismi Muhammed'di. Muhammed bir defasında yere düşüyordu ve komutanı şöyle bir cümle kuruyordu "Muhammed seni alçak herif kalk yerden..." Bu cümle beni o kadar rahatsız etmişti ki. Buna benzer birkaç şey daha vardı uzun süre geçti kitabı okuyalı hatırlamıyorum ama o hisleri hatırlıyorum.
Bu kitapta da aynı şekilde her şeye boyun eğen, kurbanlık kuzu gibi takılan, hizmetçi ve tecavüze uğrayan çocuğun adı Hasan. Yüzünün yarısı felçli, ayakları çarpık olduğu için topallayan
Oyuncakların da ruhu vardır, hafızası vardır tabii kıymetlerini bilenler için...
Sunay Akın'nın bu kitabında da tarihin tozlu sayfalarında gezinip yeni şeyler öğrenmek büyük keyifti.
İstanbul'da ilk oyuncak müzesini de açan yazar, çocukluğumuzun masum günlerine, hesapsız sevinçlerine sürüklüyor bizi.
Sunay Akın'ın kitaplarını keyifle okuyorum, okumayanlara tavsiye olunur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsana saygıyı merkeze alan yazar kitabında, kızılderililerin ellerinden alınan toprakları ve katledilen doğasını konu ediyor. Kız Kulesi'ndeki Kızılderili sadece bir tarih ya da araştırma kitabı değil, daha vicdanlı bir dünya vatandaşı olmaya davet eden bir manifesto.
"Bilgi, paylaşıldıkça çoğalan bir hazine değil, paylaşıldıkça insanı insan yapan bir değerdir."
Farklı konuları birbirine bağlama becerisi, zaman zaman entelektüel bir derinlik sunmaktan ziyade, zorlama ve yapay bir nedensellik ilişkisi yaratabiliyor. Bu durumu önceki kitaplarına göre daha fazla görmekteyim. Buna takılmadığınız sürece mükemmel bir araştırma ve tespit kitabı.
Anafikir olarak Kızılderilileri anlatsa da bana çok kopuk geldi.Şiirsel romantizmle yazılmış hatta boğulmuş desem yeridir.Halkların kardeşliği masalı çerçevesinde Rumlara,çeşitli gruplara,komünizm önderlerine yapılan güzellemelerden çok hoşlandığımı söyleyemem.Kitapta ne var öyleyse?Birbirinden bağımsız hikayeler anlatıyor gibi ama birbiri ile bağlantılı gibi de.İlginç bilgiler de öğrenmedim değil.Kızılderili katliamlarını,Marlon Brando’nun Kızılderililere destek verdiğini,Kovboy filmlerinin ardındaki gerçekleri öğrenmek açısından faydalı.Yine de çok kopuk geldiği için zor bitirdiğim kitaplardan biri oldu.
Sunay Akın'ın elinden yine tarihin hiç dokunulmamış ya da unutulmuş anektodları kısa hikayeler ve kısa bölümler şeklinde akıcı, yormayan bir dille verilmiş. Ay Hırsızı kitabını daha heyecanlı bir şekilde okumuştum ve bu kitapta coğrafyamızla birlikte tarihimize de uzakta kalan Kızılderililer ve onların uğradığı soykırımı anlatıyor. Sunay Akın'ın kitap yazma ve konuyu okuyucuya betimlemesine büyük hayranlık beslesem de kitaptaki bazı yerlerin aşırı hümanizm altında gerçeklikten kaçması okurken biraz canımı sıktı. Buna örnek olarak İstanbul'da kalan Rumları Kızılderililer'e benzetmesini verebilirim. Bu çok yanlış ve alakasız bir örnek hatta siyasi söyleme de çekilebilir. Kitabı okumak isteyenler Kızılderililer ile ilgili merak ettikleri ya da öğrenmek istedikleri şeyler varsa vakit kaybetmeden kitabı okusunlar.
