Suat
@suatmd
“Başkalarının bilgisiyle bilgin olabillirz, ancak sadece kendi bilgeliğimizle bilge olabiliriz.” Montaigne
Şu anda okuduğu kitaplar
Projeler ve sosyal zaman arasında blr denge kurmak zordur. Genel bir kural olarak, iyi arkadaşlarla vakit geçirmek için mümkün olduğunca çok fırsatı kabul edin ve Epikürcü arkadaşlığa uygun olmadığını bildiğiniz insanlara öncelik vererek değerli zamanınızı boşa harcamaktan kaçının.
Reklam
Hatırlamaya en çok değer hazların diğer insanlarla ilgili olduğunu kendime olabildiğince sık hatırlatıyorum.
Ölümsüzlük arzusu kendi içinde “bunun asla yeterli olmadığı” fikrini barındırır, yaşam tatmini belirsiz bir geleceğe bağlıdır ve sürekli ertlenmeli, her zaman eksik kalmalıdır. Epikürcüler yaşamın sonluluğunu endişe edilecek bir durum olarak görmezler çünkü her güne hak ettiği değeri verirler, geçmiş ve mevcut hazlara şükran duyarlar, daha fazla zamanı bir savurganlık olarak karşılarlar ama asla iyi yaşanmış bir hayat için gerekli görmezler.
Menoecceus’a Mektup’un açılışında Epikür, “hem genç hem de yaşlı felsefe yapmalıdır, ikincisi yaşlı olmasına rağmen olanlara şükrederek iyi şeylerde genç kalabilsin diye, birincisi de genç olmasına rağmen olacaklardan korkmadığı için yaşlı bir adam olabilsin diye” der. Günlük sevinçlerimizin ve hazlarımızın değerini iyi bilmek, anılarımız ve bu sevinçler ve hazlar için şükran duymak, ihtiyacımız olan şeylere sahip olduğumuzu her gün fark etmek, ölün geldiğinde onu kolaylaştırır. Bu şekilde yaşamak, haz için yaşamak pratik gerektirir.
Lucretius'un Epikurosçu çözümü sürekli aşık olmak -önerdiği bu epileptik Venüs- değil, aşka o biricik, eşsiz kişiyi bulma fantezisini katmamayı ve sadece bir defa aşık olabileceğimize inanmamayı öğrenmektir.
Reklam