Montaigne’in dediği gibi, kendimi diğer her şeyden daha fazla irdeliyorum, benim metafiziğim bu, kendi işlediğim konunun hükümdarıyım ve kimseye hesap borcum yok.
Dünyaya getirilir, ama yetiştirilmeyiz. Bizi dünyaya getirenler, yarattıkları yeni insanı yok etmek için gereken her türlü beceriksizliği ve akılsızlığı yaparlar. Doğuştan gelen her türlü potansiyelini daha hayatının ilk üç yılında mahvetmeyi başarırlar, üstelik bu başarılarıyla mümkün olan en büyük suçu işlediklerinin farkında değillerdir…Aslında karşılaştığımız kimseler de bu ilk yıllarda adi, cahil ve aydınlanmamış ebeveynler tarafından sakatlamış ve mahvedilmiştir.