Sürekli ilerlemeye çalışan meslektaşınız giderek kendisinin bir parodisi haline gelirken, işyerine gidiş gelişiniz birkaç belirgin nokta, iki sağ dönüş, üç virajdan ibaret olur. Günlük dünya basitleştirilmiş, solgun bir dünyadır. Neredeyse her şeyi gereksizdir ama gözünüzün önündedir. Olayların bir senaryo veya hiyerarşi olmaksızın gerçekleştiği, önemli ile önemsizin eşit ağırlık taşıdığı, hizalanmalar ve yüzeysellikler dünyasıdır. Bunu gerçekten adıyla anılmaya değer bir hikayeye, anlatmaya değer bir şeye dönüştürmek için baştan başlamanız, her kelimeyi yeniden yazmanız gerekir.Kahramanlar günlük hayatı deneyimlemez; dramayı veya trajediyi bilirler ama gündelik varoluşu hiç tanımamışlardır.