Suat
@suatmd
“Başkalarının bilgisiyle bilgin olabillirz, ancak sadece kendi bilgeliğimizle bilge olabiliriz.” Montaigne
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir efsaneye göre İskender Ganj’a ulaştığında ağlar çünkü fethedilecek başka bir dünya kalmamıştır. Anlaşılan o ki İskender kendi iç dünyasında keşfedilecek sınırsız bir alan ve gizemin varolduğunun farkında değildi.
Reklam
Büyümek kendi psikolojik sorumluluğumuzu almamız anlamına gelir. Bu sorumluluğu üstlenene kadar, başkalarından evsiz ruhumuza sığınak olmalarını isteriz. Bu arzu çok anlaşılır ve yaygındır, başkalarının da sizden aynı şeyi isteyeceğini unutmayın. Böyle bir ilişki, nasıl da az gelişmiş ve cansız olacaktır.
Aşk diğerinin yüceltilmesi olarak yaşandığında bir süreliğine hoş bir aldatmaca olabilir, ancak gerçek bir ilişkinin kalıcılığından yoksun olacaktır. Sorun aşk değildir, sorun aşkın taşımak zorunda kaldığı yüklerdir. Bu nedenle, yansıtmadan ve gizli gündemden beslenen aşk, gerçekte kim olduğumuzu pembe bulutların arkasına gizleyebilir.
Olgun bir ilişki bizzat “ötekilik” olgusuna, benim ve senin bir araya gelerek üçüncüyü yaratma ilkesine dayanır. Birbirimizi karşılıklı olarak etkileriz, bu etkileri kişisel duyarlılıklarımızla birleştirerek büyürüz ve “üçüncü” bu gelişimsel sürecin sonucudur. Aynı düşünce tarzını devam ettirerek, aynı değerleri sürdürerek ve aynı seçimleri yaparak öğrenemeyiz ve gelişemeyiz.
Bir başkasının bize gerçekten verebileceği en büyük armağan, bizim sınırlı görüşümüzün bir taklidi veya onayı değil, bizimkinden oldukça farklı olan kendi görüşüdür; ötekinin ötekiliğidir. Olgunlaşmamış ruh emniyet için teyide, çıkarların ve hassasiyetlerin tekrarına gereksinim duyar; olgunlaşmamak ve gelişmemek için her şeyde hemfikir olmaktan daha kesin yol yoktur.
Reklam