Hünerli kalbinin yorulmuş sesi
Kaybolup gitmişsin sisler İçinde,
Irmağa kapılmak gibi yaşamak
Kuşlar göklerde ararken seni.
Küçükken yara almış ellerin
Duruyor şimdi yanında uslu,
Hayatin sana haksız tutumu
Kıymeti bilinmemiş sonsuz bir şeysin.
Dedim nasılsın, dedin değilim.
Konuşkan gözlerin, sessiz harflerin
Ömrümün önünden geçip gidişin
Evlerde durmak ne mümkün bana.
~İbrahim Tenekeci~