︎Subahat︎
@subahat_ali
58 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Kaleminden kalbimize...
İMANSIZ İLİM
Şu insanoğlunun ilk düşmanı elbet cehâlettir
Cehâlet her cinayette sırıtmış tek felâkettir
Değil lâkin kalem tutmak, kitap yutmak değil yalnız
Cehalet âfetinden kurtulur mu insan imânsız?
Ki... Aklen her fünûnu top yekün bilmekle her mâni
Aşılsaydı gezer miydi ser-âzad yerde bin câni?
Cem'iyyet öyle simâlarla kirlenmekte ki heyhât!
Kapanmış Hakk; mühürlenmiş "Maâzallah" o kalp kat kat
Akıl isterse en fenni cihazı keşfededursun Gelir insanlığa âfet, çünkü mânen loş ve bomboşsun!
Eğer îmânla kalbin yanmıyorsa bil ki gayret boş
Çalış istersen ömrünce hedef yok, gâye yok koş koş!
O imân sinede gayret ve gaye cevheridir bil!
O irfanla münevverdir, ilimden hiç uzak değil.
Şu insanlık bugün artık huzursuzlukla yanmakta
Onunçün her geçen gün bir denâetten usanmakta
Demek ki etmiyor rûhu, şu "îmânsız ilim" tatmin
Devâsı ruhların ancak o tevhid nûru ki: dinin!
Faziletsiz olur bilgin eğer îmân bulunmazsa
Muhakkak, fayda vardır ilme, îmân istinatgâhsa
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sonda qəhrəmanın ölməsi ilə bitən əsərlər , filmlər insana qəlb sıxıntısı verər. Məsələn Martin İdenin ölümü insanda belə bitməməli idi hissini aşılayır. Lakin bu kitabın sonu məhz belə bitməliydi. Əsər boyu Jülienin yaşamın həqiqətini anlamağını , xətalarından dərs çıxarmağını gözlədim. O isə hər dəfəsində hər hansı bir müsibətdən alınacaq ən son dərslə çıxırdı. Bir də etdiklərini " böyük" ərdəmlərinin arxasına gizlətməyi var. Ümumiyyətlə istər Stendal istərsə də digər roman yazıçılarının xəyanətlə oxucunun diqqətini cəlbetmə istəyi , evli qadın və ya kişilərlə olan münasibətə eşq donu geydirməkləri , bunu " ülvi " hislərmiş kimi göstərmələri ikrah doğurur.
Əsərin sonunda ölümlə üz-üzə gəlməyinə az qalmış onda həyatın oyun olduğunu anlamağa , nə boş həvəslər ardında qaçdığını dərk etməyə meyil olduğu görülür. Bu dəfə də özünə yaraşan Tanrısı olmadığına məyus olur. Ən dramatik tərəfi də istədiyi kimi Tanrı olsa ondan bağışlanma diləmək yerinə yasaq eşq yaşadığı qadınla ömür sürməyi diləyəcəyini deyir.
Yəni deməyim odur ki, Jülien necə yaşadı isə elə də getdi. Təəssüf ki bir çoxumuzun elədiyi kimi...
İngiliz sömürgeciliği albomundan bir kare...
Kitap Kaptan Marlow'un dilinden anlatılıyor. Misyoner, denizci , kaşif ve.s sömürgecilerin afrikalıları insan gibi kabul etmemesini tasvir ediyor. Yer- yer Marlow' un galiba onlar da "bizim gibi insan" diye iç geçirmesi dışında.. Bir karakterimiz daha var ki , kitabın 3te 2'de yarı insan yarı hayal izlenimi veriyor. Marlow'la beraber acaba o nasıl biri diye düşünüyoruz. Sona yakın Harry Potterdeki( adı lazım değil) Voldemort gibi ortaya çıkıyor. Karakterle bir sedyede saçma bir kaç diyalogla tanışma ve vedalaşma aşamasını aştıktan sonra ölüyor. Bay Curts diye dillerden düşmeyen hastalıklı derecede kendine aşık bir adam aslında. Etrafındaki herkes ona hayran. Afrikalıları kendisine tapındırmış falan. Hadi diyorsun bu Marlow daha aklı selim biri o görmüştür onun gerçek yüzünü. O da yeterli aydınlanma yaşamıyor. Curts'un sözlüsüyle Curts'u azizmiş , ilahi varlıkmış gibi yad ediyorlar. Bu tarz kitapları okuduktan sonra diyorum ki " ee yazarın burda vermek istediği ana mesele ne?"
Rey-i muhtelif
Altay hocamızın bu eserinde sık-sık bizlere de sorulan "muhtelif" suallerin bir kısmı cevaplanmıştır. Genelde bu sorular aslında sorudur "sual" değildir. "Sual" bir cevap almak , bilgi eksikliyi ve ya kalp tatmini için verilir. Muhataplarımız genelde bir cevap alma isteği gütmeksizin, sadece kendi küfrünün tasdiki için alaycı bir üslubla sorular sorar. Tüm bu samimiyyetsizliklerine bakmaksızın Altay hocamız büyüklük etmiş kitabında cevaplamıştır. Gerçi onlardan ziyade bize gerekir. Biz müslümanlara...
Kitabın dili oldukça anlaşılır bir üslubda. Dini eserlerdeki aşinası olmayana zor gelebilecek bir üslubu yok. Bunun da sebebi (kendisinin de belirttiyi üzere )kitabı bu soruları soracak kitlenin de anlaya bilmesini murad etmesidir.
"Kitle" falan diyipte kimseyi aşağıladığım yok. İçimizdeki nefs de onlardan biri. Önce biz müslümanlar kendi nefsimize cevap mahiyetinde okuyalım inşaallah.
Kitabı sömürgecilikle ilgilidir diye başladım. Lakin büyük bir hayal kırıklığı oldu. Bir manyağın saçma ve dehşetverici hayatını gereksiz betimlemelerle anlatıyor. İngilizlerin sömürdüğü afrikalılar hakkında okurken " ingilizler iyiki bu ahlaksız , vahşi insanları sömürmüş " dedirtiyor. Yazarın anlattığı şeyler asla yaşanmamıştır ve.s diyemeyiz. Müslüman karakterlerin tutarsız davranışları , münafık hareketleri tenkit edile bilir. Ama yani bir kitap yazacak olsan seçeceğin konu bu mu olur? Kendi halkını tenkit etmenin yolu bu mu? Aralara iki , üç siyasi mesaj, bir kaç kamu spotu eklemiş , geri kalan sayfalarda müstehcen, gereksiz sahneler. . Yazar kitapda kısa da olsa eleştirdiği ingiliz asimilasyonunun vücut bulmuş hâli. Kitabın avrupada çok satmasına şaşmamalı. Kafalarında kurdukları oryantalist , marjinal doğu portresine uygun.
