ben
@subhuman
Sümeyye first of her name mother of cats
, bir kitabı okumayı düşünüyor
Sümeyye first of her name mother of cats isimli okura yanıt verildi
ben
Sümeyye first of her name mother of cats ingilizce okumuştum ilk, beni öyle sardı. Sonra serisini almıştım (5.kitapta hepsini elden çıkarttığım gerçeğini unutuyoruz) Paul falan varken güzeldi de, sonrasında aradan 3000 yıl geçti onun üstünden 2500 yıl daha. Dedim yeter ulan bu ne, ondan bıraktım. Olabilir tatlışım, ne zaman okumak veya okumak istemezsen.Reklam
Kendi hayatına anlam kazandıramadığını anlayan kişi, bu eksikliğini çocuklarının yaşamını değerlendirerek gidermek ister.
Bay F. isimli okura yanıt verildi
ben
Bay F. hangi toplum bilimciydi hatırlayamadım şu an ama bir tanesi, toplumu yaşayan bir organizma olarak ele alıyordu. Her bireyin süregelen kültür ve normları devam ettirmesi zaruriydi. Üzücü bir şekilde; yaşayan örneğiyiz, organizmanın işleyişini bozan kınanır ve sistemden dışarı atılır. Kolektif, bütüncül bir kültüre sahibiz; bu kültürün değişmesi yıllar değil, belki yüzyıllar sürer. Ebeveynlik stili de kültürün bir parçası olduğundan... biz o atılımları göremeyiz ama ummaktan başka ne gelir elden?Kendi hayatına anlam kazandıramadığını anlayan kişi, bu eksikliğini çocuklarının yaşamını değerlendirerek gidermek ister.
Bay F. isimli okura yanıt verildi
ben
Bence, Marcia'nın kimlik statüleri bağlamında "ipotekli" yani bağımlı kişiliğe sahip bireyler yetiştiriyoruz. Bu kişilerde atılım yapmaya cesaret edemediklerinden asla birey olamıyor, hep birinin gölgesi altında yaşayıp sorumluluk bilinci geliştiremiyorlar. 4 yaşındaki bir öğrencimin hala ebeveynleri ile birlikte yattığını öğrendim geçenlerde. 23 Nisan'da da aynı çocuğu zar zor gösteriye getirdiler, neymiş evden çıkmak istememişmiş. Çocuğa öyle köle olmuşlar ki, 4 yaşındaki çocuk şimdiden insanları nasıl kullanırım'ı çözmüş. Ne özbakım becerilerine sahip ne otonoma. Gitme saatinde biri ona eşyalarını giydirsin diye bariz kıt akıllı rolüne yatıyor. Anne ve çocuğun fiziksel bağı, göbek bağı kesimiyle sonlanır. Duygusal bağ ise diş çıkartma ile sonlanır. Bunu söyleyen Mahler, bu iki süreç bireysel bağımsızlığın temelini oluşturur. Zannımca empati ve sempati arasındaki farkı bilen tiplerde değiliz. Aileler çocuklarıyla empati kuracaklar diye yaşayan sempatiye dönüşüyorlar; çocukla bütünleşiyorlar ve onlara yapılan iyi eylemler haz ögesi, kötü eylemler ise yıkım ögesi oluyor. Çocuk yoluyla egolarını tatmin etmeye çalışan ebeveynde özdeşimden sebep ot bok her şeyde kendine pay çıkartıyor ay nasılda bu mükemmel canlıyı yaptım, dünya benim sayemde dönüyor diye kfkskdkdmd