Sen işte bu amaçla işkenceyi göğüsledin; herkes evrensel 'iyi'nin, mağfiretin sesini işitsin istedin. Ama insanın üzerine çöken, onun belini büken yük çok ağır. Onda bu derece kökleşmiş kötülüğe karşı bir aşı bulunabilecek mi? Bulunabilirse, onu bütün yaratıklardan ayıran akıl kanatlarıyla, ruhu, şimdiye kadar ulaşılmamış yüksekliklere çıkaracaktır! Heyhat! Böyle bir şey mümkün olsaydı! Ama, Senin fedakarlığın boşuna. Kendilerini asla doğru yola sokamayanları Sen daha iyi duruma getiremezsin. Dur! Uğrunda ölmek istediğin insanlar, yakında Seninle alay edecekler. İki bin yılı bile doldurmayan bir süre sonra, materyalizm Tanrı inancını yok edince, Senin hayatını saçma bir efsane sayacaklar ve Senin saflığınla alay edecekler: "Ne zavallı bir kaçıkmış bu İsa, ondan kimse bir şey istemedi, kendini böyle çarmıha gerdikmekte çıkarı neydi? Bunun hiçbir orijinal yanı yok ve insanlar milim değişmedi." diyecekler. Senin bütün yaptıkların ve jestlerin onlara pek saçma gelecek, çünkü onlar maddenin sırrını anlamış olacaklar ve çünkü onlar yer çekiminin üstesinden gelmiş, uzayı fethetmiş olacaklar. Yeryüzü egemenliği için, kardeşin kardeşi öldürdüğü bir kavgaya girişecekler ve sonra bütün galaksiye, bütün evrene hükmetmek isteyecekler. Sonsuz olmasına rağmen evren onlara dar gelecek. Başarısızlıklarının, yenilgilerinin öcünü almak için, sınırsız ihtiraslarını tatmin etmek için, Senin üzerinde doğruluk dinini, kardeşliği yaymak istediğin bu gezegeni yerinden uçurmak, toz duman halinde savurmak isteyeceklerdir. Düşün: "Tanrı" yakında anlamsız bir kelime haline gelecek, çünkü onlar kendilerini Tanrı'dan da üstün görecekler. Burçlar her şeyi yok ettikten, Senin adın bile hafızalardan silindikten sonra ve bunu geleceğe ulaştıracak kimse de kalmayacağına göre Senin kendini feda etmen